• Een aap met een pruik (luchtboogbeeld)

    Een van de leukste luchtboogbeeldjes uit de reeks ‘de Ark van Noach’ door Theo van Reijn is nu aan de beurt: een Aap. Het beestje heeft een aandoenlijk buikje, magere pootjes en een Brede Glimlach op zijn snuit. En een pruik.

    luchtboogbeeldje Aap, kopiëren van tufsteen naar Muschelkalk
    het kopiëren van de Aap
    De oude Aap van tufsteen

    Dat mijn voorzaagmachine na alle sleutel- en laswerk nu zo zuiver kan zagen is ook goed te zien in het voorgezaagde blok. Het scheelt aardig wat werk.

    In de Ramsj

    De oude beeldjes van de Eusebiuskerk worden allemaal verkocht voor het goede doel, waarmee in ieder geval een deel van de kosten wordt opgevangen. Een dergelijke restauratie is immers niet goedkoop, en deze keer moeten er alleen al 96 luchtboogbeeldjes gemaakt worden. Om nog maar te zwijgen van de honderden andere nieuwe onderdelen voor de toren en de kerk.

    In het voorgezaagde blok steen zijn de vormen van de Aap al goed te herkennen

    Deze Aap was bij de veiling meteen al enorm in trek, en ik denk dat zijn guitige glimlach daar wel debet aan is. Helaas zijn de foto’s bij dit artikel niet zo duidelijk, omdat er slecht weer met enorm vlak licht was toen ik het beeldje voltooide. Maar misschien is het helemaal geen vrolijke glimlach, maar eerder een vertrokken bekkie van de buikpijn!

    Aap-noot-miesère?

    Het originele beeldje werd gemaakt zo rond 1953. In die tijd waren er veel hertenparken en dierentuinen met een apenkooi, waar je de aapjes zelf mocht voeren. Vooral op zondagen kochten hele volksstammen een zakje pinda’s, om de ‘apenootjes’ te voeren aan de primaten die een beetje mistroostig op een kale rots achter gaas zaten. Het mag duidelijk zijn dat de apen niet altijd een afgewogen dieet kregen, en het die dag moesten doen met de pinda’s die ze soms met papieren zak en al toegeworpen kregen. Op andere dagen zullen ze ongetwijfeld beter voer hebben gekregen. Zelf heb ik ook nog, al was dat 15 jaar later, levendige herinneringen aan het hertenpark, met onheilspellende bordjes waarop stond dat plastic zakken niet zo goed voor de damhertjes waren. ‘Wanneer u de dieren plastic geeft, is het zeker dat er spoedig niet één meer leeft.’ Misschien heeft ons aapje daarvan dat bolle oedeem-buikje?

    Naar het volgende luchtboogbeeld.

  • Beer met honingpot (luchtboogbeeld)

    De beer die geen beer leek

    luchtboogbeeldje beer met honingpot oud origineel in tufsteen
    luchtboogbeeldje beer met honingpot nieuwe kopie in muschelkalksteen

    En toen kwam de beer met zijn lange snuit en die blies… nee die at alle honing op. Deze ‘beer’ was het volgende luchtboogbeeldje van de Eusebiuskerk in Arnhem die gekopieerd moest worden. Alleen moet je wel heel erg goed kijken om er een beer in te ontdekken. Ik ben momenteel, voor degenen die het nog niet weten, 96 tufstenen luchtboogbeeldjes aan het vervangen in nieuwe Muschelkalksteen.

    het voorzagen van luchtboogbeeldje beer met honingpot.

    Gebroken

    Het ritueel mag inmiddels bekend zijn: repareren van het origineel, blok nieuwe steen op de zaagmachine plaatsen en het beeld voorzagen. Dan de geprofileerde delen onderaan hakken en scharreren, daarna de beer hakken en tenslotte alles detailleren en afwerken.

    het kopiëren van luchtboogbeeldje beer met honingpot in muschelkalksteen

    Deze beer was net als een aantal andere luchtboogbeeldjes ook al een keer gebroken en weer verlijmd. Hij had een duidelijke breuklijn over zijn middel en de honingpot in zijn klauwen lag in stukjes op de pallet. Na het lijmen en het weer opboetseren van ontbrekende delen met plastiline-klei (die nooit hard wordt) heb ik het nieuwe blok steen op de zaagmachine geplaatst en ben ik het hele beeld nauwkeurig gaan nazagen.

    luchtboogbeeldje beer met honingpot nieuwe kopie in muschelkalksteen

    Dat scheelt me enorm veel werk: ik hoef niet alle overbodige steen met hamer en beitel weg te slaan, ik hoef het niet met een haakse slijper te zagen (veel stof en herrie) en het allerbelangrijkste: het scheelt me dagen zo niet weken meetwerk. En daar heb ik een hekel aan, zoals je in dit bericht kunt lezen.

    Dit stuk steen was vooral onderin een heel stuk grover en opener dan ik gewend ben. Het was dan ook niet makkelijk om te detailleren.

    Voltooide luchtboogbeeldjes bijeen in het atelier

    Goeie reis!

    De groep van vijf luchtboogbeelden die ik de afgelopen tijd heb gemaakt kon ook de deur uit. Het is meteen een stuk ruimer op mijn erf, en ik denk dat diverse chauffeurs er onderweg nog plezier aan beleefd hebben, achter de vrachtwagen van Slotboom Steenhouwers aan (het wordt alleen weer tijd om de wagen te wassen, Hans!).

    vrachtwagen geladen met luchtboogbeeldjes

    Naar het volgende luchtboogbeeld.

Geen berichten meer om te tonen.

Geen berichten meer om te tonen.