Verweerd

Het volgende luchtboogbeeld in de reeks voor de Eusebiuskerk was een man in monnikspij, die uit een boek leest en vertwijfeld naar zijn hoofd grijpt. Het oude tufstenen beeld was vrij sterk aan de oppervlakte verweerd, maar de steen daaronder was nog redelijk goed. Er valt echter geen garantie op te geven dat dit over 20 jaar nog het geval is en dat er voor die tijd geen onderdelen naar beneden komen. Dat is de reden dat al deze beeldjes vervangen worden. Ze zitten allemaal op de luchtbogen van de kerk, waarbij de meeste naar boven kijken, en staan onder sterke invloed van alle weersomstandigheden.

Wat doet een monnik op de Ark van Noach?

Ik vroeg me af wat een monnik tussen alle dierfiguren te zoeken had, want naar alle waarschijnlijkheid bestonden monniken nog niet in de tijd van Noach.

Speculerend denk ik dat er twee redenen zijn om deze figuur ook in de reeks op te nemen: òf hij verbeeldt de priesters van die tijd die in de profetiën de ramp zagen aankomen maar geen uitweg zagen, of hij staat voor al die mensen, voornamelijk priesters en monniken, die de afgelopen eeuwen de Bijbel lazen en piekerden over de reden van deze ramp, de aard van de mens en de reden dat God ingreep.

Afwerking

Zoals je in een vorig bericht kunt lezen had ik alle beeldjes van luchtboog 4 in de kou staan voorzagen, dus ik kon vlot met de volgende aan de slag.

Dit beeldje is vanwege de vorm meer werk dan bijvoorbeeld een Alk, een Auerhoen of een Olifant, maar de details maken het wel een leuk onderwerp om te hakken. Ik heb de pij afgewerkt met een tandijzerslag, en de handen, voeten en het hoofd met een platte beitel.

Ik heb zoveel mogelijk details geprobeerd te achterhalen en exact te kopiëren, behalve dan dat ik lijntjes voor bladzijden in het boek heb toegevoegd en iets van nagels op vingers en tenen heb gehakt. Door de lichtere steen is nu veel duidelijker wat het voorstelt.

Naar het volgende luchtboogbeeld.