• Plaatsing: Een tuinbank voor kasteel Twickel

    Laatste projecten, Restauratie
    Bij bladstil weer viel een hele dikke tak van een boom naar beneden.
    Bij bladstil weer viel een hele dikke tak van een boom naar beneden.
    Bij bladstil weer viel een hele dikke tak van een boom naar beneden.
    De betonnen rugleuning met loden reliëf en de zitting waren het meest beschadigd.

    Het was vandaag een warme zonnige dag. Met een shoveltje en hijsbanden hebben we de onderdelen van de bank opgehesen en in elkaar gezet.

    Naar het eerste bericht over dit project.

    gereedschap bij de nieuwe tuinbank voor Kasteel Twickel
    troffels, specie, lijm, hijsbanden… een auto vol spullen

    De puzzel paste uiteraard, want dat had ik eerder al getest.

    Alle stenen onderdelen waren verweerd en beschadigd, en zijn vervangen met nieuw zandsteen. Vooral de poten zijn heel bewerkelijk.

    Tuinbank met loden reliëf en nieuwe zandstenen onderdelen
    De zandstenen bollen liggen er als tijdelijke oplossing

    Het loden reliëf zal waarschijnlijk binnenkort opnieuw gepatineerd worden. Je kunt namelijk met een speciale patineerolie het lood versneld grijs of zwart maken, iets dat overduidelijk al eerder bij deze voorstelling gedaan is. Ik heb dat niet voordien zelf al op eigen houtje gedaan, want zoiets gaat uiteraard in overleg.

    Tuinbank met loden reliëf en nieuwe zandstenen onderdelen
    Dansende nimfen en faunen op de rugleuning

    Tijdelijk heb ik de oude zandstenen bollen weer op de bank gelegd. De rechter bal had zo’n klap gekregen dat hij in twintig stukken was gespat. Ik heb hem ruwweg weer in elkaar geplakt, een heel gepuzzel. Het mooiste zou natuurlijk zijn als er ooit in de toekomst weer van die musicerende fauntjes op de hoeken kunnen komen (lees meer daarover in dit bericht), maar ter bescherming van gebeeldhouwde zandstenen poten voldoen tijdelijk de bollen.

    Ik dacht nog even dat het misschien een oplossing zou kunnen zijn om twee kleine granieten fauntjes te hakken. De originelen waren van lood en zijn gestolen, en nieuw hakken in zandsteen is veel te kwetsbaar met zo’n hangend beentje. Maar zittend, van graniet, dat kan technisch wel. Alleen is het niet aan mij om dat te beslissen.

    Zo ziet een beschadigde tuinbank er weer fris en scherp uit, misschien zelfs iets te scherp. Met de groenige waas die de bank vanzelf krijgt omdat hij onder de eikenboom staat, zal hij in de loop der jaren wat meer bij de rest van de tuin gaan passen.

    We hebben nog gesproken over tactieken om iets versneld groen te krijgen. Karnemelk wordt vaak genoemd, en yoghurt ook wel. Ik heb ooit op de BBC een dame gezien die zelfs plastic bloempotten dik in de mos kreeg door in de blender een mengsel van yoghurt, mos en (goedkope!) latexverf (en misschien ook leem en mest, maar dat weet ik niet meer) te malen en dat op die potten te kwasten. Ik denk dat ik zelf ook een keer ga experimenteren. Nu nog een ouwe blender.

    Update 2 september 2015:

    Altijd op zoek naar andere inzichten ben ik van start gegaan met Stumble Upon. Kennelijk werkt het, want hier kwam ik een prima Mosrecept tegen: how to make moss graffiti. In het kort: inderdaad mos in de blender, lauw water erbij, water-retentie gel erbij (misschien uit een luier??), karmemelk erbij, pulseren in de blender tot het geleert, giet in een emmer en verf ermee wat je wilt, en als je het iedere week een beetje nat sproeit dan heb je binnen de kortste keren mos groeien op je gewenste ondergrond.

  • Inboeten en ander stelwerk

    achtergrond, Restauratie, Stevenskerk
    Stevenskerk voegwerk 2
    Het zijn vaak heel lastige hoekjes op een steiger

    ‘Inboeten’ is van oorsprong een vissersterm voor het repareren van visnetten, toen deze nog moeizaam met een klos draad als handwerk moesten worden hersteld. Inmiddels wordt het in allerlei beroepen gebruikt als aanduiding voor het herstellen van gaten in reeds eerder gemaakt werk.

    Zo kwam ik het al tegen toen ik voor de kost in het groenonderhoud werkte, bij het opvullen van gaten in heggen en andere aanplant, en nu weer in de natuursteenwereld.

    Naar het eerste bericht over dit project.

    In dit geval zijn we beeldhouwwerk aan het ‘inboeten’ in het Zuiderportaal van de Stevenskerk in Nijmegen. We zetten nieuwe stukken steen in de bestaande gevel, om verweerde stukken te vervangen. Er valt niet zo heel veel over te vertellen; het is simpelweg een kwestie van de gaten die we eerder hebben gemaakt (doordat we daar de oude blokken hebben uitgenomen) weer dichten met nieuwe steen.

    Stide is bezig een kapiteel dat ik gehouwen heb met stelmortel rondom te vullen. Hierna volgt het aangieten met gietmortel, zodat het hel blok rondom helemaal vastzit
    Stide is bezig een kapiteel dat ik eerder gehouwen heb met stelmortel rondom te vullen. Hierna volgt het aangieten met gietmortel, zodat het hele blok rondom helemaal vastzit

    Maar het is natuurlijk geen gewoon stuk steen, het zijn zoals ik al eerder zei 20 driepassen (kretten zeggen collega’s, naar het Franse woord crête), 20 kantbloemen (een vorm van liggende hogels), 7 consoles, twee ‘petten’ oftewel bovenste delen van consoles en drie kapitelen.

    Het is eigenlijk best een lastig klusje. Als we de tekeningen goed hebben gemaakt, passen de stukken in de gaten en dan kunnen we rondom de mortel aanbrengen in de voegen. Maar meestal moet zo’n blok er weer een keer uit om ergens een stukje oude specie weg te tikken, en als het heel erg tegenzit een paar keer meer, totdat het past. Als het blok goed staat en de specie is uitgehard, dan kan via een gat bovenin de gietmortel achter het blok gegoten worden, om de ruimte eronder, ernaast, erachter en erboven op te vullen.

    van buiten naar binnen: er hangen al drie crêtes (driepassen), je ziet een console, en nog een ruwe band waarop straks de kantbloemen komen
    Van buiten naar binnen: er hangen uiterst rechts al drie crêtes (driepassen), je ziet bovenin een nieuwe console, en van linksboven naar middenonder nog een ruwe band waarop straks de kantbloemen komen

    Maar dat zijn de makkelijke blokken: de kapitelen en de consoles. Het lastigst zijn de driepassen. Dat zijn heel opengewerkte stukken die aan de binnenkant van de spitsboog moeten hangen aan een klein contactvlak. Voor elke driepas komen er twee ankers van RVS in, die voor extra borging moeten zorgen.

    Als laatste komen op de binnenste van de spitsbogen een hele reeks kantbloemen. Kantbloemen zijn hogels op zijn kant. Je hebt gewone hogels, waterbladhogels, kruisbloemen, kantbloemen, toten, en nog een paar vormen van bloemen in de gotische ornamentiek, maar het zijn allemaal variaties op een thema.

    Komende week gaan we verder met het stellen van de crêtes (driepassen), en als alles klaar is gaan we accorderen. Weer een nieuwe term om naar uit kijken, maar het heeft in ieder geval niets met accordeonmuziek te maken.

    Update 22 april 2015:

    Het schiet al aardig op met het stelwerk. Vandaag hebben we de laatste driepassen in de boog opgehangen. Deze ‘crêtes’ zijn gehouwen door mijn collega Jan Tolboom, dus dit is een driemansproject: we hebben het hakwerk in drie delen opgedeeld, Stide en ik verzorgen demonteren en plaatsing en Jan staat ons daarin met zijn advies en inzichten bij. Een goed team, met zo’n honderd jaar ervaring bijeen.

    De smalle stukken worden met ankers opgehangen aan de binnenkant van de boog. Tijdens het uitharden kunnen we het met lijmklemmen opvangen
    De smalle stukken worden met ankers opgehangen aan de binnenkant van de boog. Tijdens het uitharden kunnen we het met lijmklemmen opvangen
    Alle driepassen hangen er nu in, hier nog even met lijmklemmen ondersteund, totdat de lijm en de mortel is uitgehard.
    Alle driepassen hangen er nu in, hier nog even met lijmklemmen ondersteund, totdat de lijm en de mortel is uitgehard.

    Lees verder…

Geen berichten meer om te tonen.

Geen berichten meer om te tonen.