• Een granieten grafmonument

    Gewoonlijk schrijf ik niet over beeldhouwwerken die ik voor andere beeldhouwers uitvoer, omdat het hun ontwerp is en ik niet met het werk van die beeldhouwer kan gaan pronken. Maar afgelopen maand heb ik in graniet een grafmonument uitgevoerd naar het ontwerp van beeldhouwer Gerard Overeem. Hij was tevreden met het resultaat en vond het prima als ik er op dit blog aandacht aan besteed.
    Het ontwerp is gebaseerd op een vroeg werk dat in bezit was van de klant.

    Zagen en meten

    zaagwerk 5

    Gerard leverde mij het gipsmodel en een blok graniet op maat, waaraan ik eerst maar eens ben gaan zagen. Toen alle overbodige volumes verwijderd waren, ben ik de voorstelling van Moeder en Kind met passers gaan meten en overzetten in het graniet.

    Ten slotte heb ik alle ‘bruut gekapte’ vlakken ongeveer gekopieerd. Dit hoefde niet letterlijk overgenomen te worden, waardoor dit een stuk makkelijker werken was.

    grafmonument, graniet en model
    Graniet en gips naast elkaar

    Oppervlaktebewerkingen

    De verschillende oppervlakken van het beeld heb ik verschillende bewerkingen gegeven: op de platte vlakken een beitelslag met een smalle beitel, die ik steeds draaide. Op het reliëf van Moeder en Kind hetzelfde, maar dan met een veel fijner slagje, waardoor de ruwheid de voorstelling niet hinderde. Tenslotte hakte ik een tandijzerspoor op de ‘bruut gekapte’ vlakken onderaan en aan de achterzijde.

    Het voltooide granieten grafmonument
    Het voltooide granieten grafmonument
    achterzijde
    achterzijde

    De oplettende kijker zal zien dat ik de schoot en buik van de moeder iets voller heb gehouden, dat zijn van die kleine veranderingen die na overleg in het werk doorgevoerd worden.

    Meestertekens

    Al met al een leuke opdracht tussendoor, ook al omdat ik graag met graniet werk. In dit geval was het Spaanse Rosa Porriño, iets roze-achtig met een grijs spikkeltje.

    Komende week gaat de steen naar de steenhouwerij, waar de tekst erin komt.

    Een leuk detail is dat Gerard en ik allebei ons ‘meesterteken’ in de zijkant van het graniet gehakt hebben, met toestemming van de klant uiteraard. Dit gaat terug op een Middeleeuwse traditie, toen de steenhouwer ieder gehakt werkstuk signeerde met een eigen steenhouwersmerk, dat gebruikt werd voor kwaliteitscontrole en, voor stukwerk, bij uitbetaling. Zo is er meteen ook een historisch perspectief bij.

    Naar het eerste bericht over dit project.

  • Vier werkstukken tegelijk….

    Panipitha

    De afgelopen week ben ik met vier projecten tegelijk bezig geweest, ietwat divers. Allereerst loopt het werk aan de zwarte, vierkante panipitha gewoon door. Ik heb de bovenzijde inmiddels vormgegeven en ben begonnen aan de laatste vier zijden met Lotusmotief.

    Het is enorm veel handwerk geweest, want vooral het profiel dat diep in het midden van het blok ligt kon ik alleen maar met de hand polijsten, en dat gold ook voor een groot deel van de bovenzijde. Het gat waar de lingam in moet komen heb ik vooral met de diamantzaag erin moeten brengen, en omdat het materiaal zo keihard is, was dat bijna een dag werk voor alleen het gat! Maar nu schiet het lekker op. Op de foto’s ligt er nog veel stof en slib op, maar het hele bovendeel is al diep zwart gepolijst tot korrel 10.000.

    Naar het eerste bericht over dit Panipitha project.
    Naar het volgende bericht over Panipitha
    dit project.

    Werk voor derden

    Dan heb ik nog twee projecten voor andere beeldhouwers onder handen: het eerder genoemde grafmonument, en een hardstenen reliëf.

    Dolomiet kloven

    Tenslotte ben ik aan het boetseren gegaan, om een ontwerpje te maken voor een stenen beeld van een stratenmaker, waarover later meer. Daarvoor heb ik ook alvast een stuk steen gekloofd, dolomiet oftewel Anröchter Grünstein. Eigenlijk moet je daarvoor beschikken over speciale sets kloofwiggen, maar die heb ik niet (ze zijn ook nogal prijzig, en je hebt er al gauw 15 nodig). Maar geen nood, ik heb mijn eigen variant bedacht. Ik heb een set dunne brede voegbeitels gekocht van chroomvanadium. Ik heb gemerkt dat het daarmee prima kloven is als ik ze in de zaagsnede sla. Omdat het blok 50 cm dik is, heb ik met de diamantboor een reeks gaten geboord (dat gaat een stuk sneller dan de hamerboor), aan drie zijden ingezaagd, en 10 beitels in de bovenste zaagsnede gezet.

    Als je dan elke beitel een tik geeft totdat hij goed vastzit, en daarna heen en weer elke beitel iets aanslaat, dan begint de steen op een gegeven moment te kraken. Even wachten om de steen de tijd te geven om te barsten, nog een paar keer slaan, en dan breekt-ie keurig af! Werkt ook goed bij beton slopen, als er maar geen wapening in zit. Ik had wel het blok opgelicht en er een stuk hoekijzer onder gelegd met de punt van de V naar boven, waardoor hij keurig langs de lijn in tweeën brak.

    Naar het volgende bericht over dit dolomiet project.

Geen berichten meer om te tonen.

Geen berichten meer om te tonen.