• Kraagsteen: 1 dame met twee duiven

    Kopie van kraagsteen in nieuwe Muschelkalksteen van 1 dame met twee duiven

    Dame met twee duiven

    Zoals je in de berichten van de laatste periode hebt kunnen lezen ben ik de afgelopen weken aan de slag met kraagstenen voor de Eusebiustoren. Deze toren van de Eusebiuskerk in Arnhem staat al een paar jaar in de steigers om grote delen van Ettringer tufsteen te vervangen in de weervastere Weiberner tuf.

    Al het beeldhouwwerk wordt vervangen in Muschelkalk, een grove Duitse kalksteen met veel poriën. Door zijn grofheid sluit deze steen goed aan bij het ruwe karakter van de oorspronkelijke tuf, maar hij is wel veel beter bestand tegen het weer. Na verloop van jaren zullen de zachte bruine delen uitgespoeld zijn, maar de witte delen worden steeds lichter, en de insluiting van wat vuil uit de lucht zal ervoor zorgen dat het beeldhouwwerk zich steeds duidelijker gaat aftekenen.

    Twee niveaus met bouwbeeldhouwwerk

    Aan de toren bevinden zich op twee niveaus grote en kleine kraagstenen: op steigerlaag 20 (op 45 meter hoogte) en op steigerlaag 10 (op 23 meter hoogte). Ook zijn er op dat laatste niveau nog heel veel maskers met groteske koppen. Deze maskers zijn intussen al door mijn collega Stide gekopieerd. We zijn nu samen druk bezig aan 10 Zuid en 10 Noord, en de volgende daarvan was deze dame met twee duiven.

    blokken voor nieuwe kraagstenen op het erf van de beeldhouwerij
    Nieuwe blokken kalksteen voor kraagstenen

    Aanpak

    Zoals je op de foto van de blokken steen kunt zien, krijg ik de steen voorbewerkt aangeleverd. De steenhouwers hebben de profielen al gemaakt, en het deel dat in de muur steekt is opgeruwd zodat de specie straks goed hecht. Op alleen een glad zaagvlak heeft specie weinig grip.

    Onderaan de kraagsteen is nog een rond profiel. Strikt genomen is dit ook steenhouwwerk, maar deze keer is dat aan mij overgelaten. Als ik dat er netjes heb op gemaakt kan ik beginnen met het eigenlijke beeldhouwwerk. Meestal begin ik met een profielsjabloon van de kop te maken en over te zetten op de steen. Vandaaruit kan ik de overige delen van de kop inmeten en nahakken in de nieuwe steen.

    Kopie van kraagsteen in nieuwe Muschelkalksteen van 1 dame met twee duiven

    Ik meet vooral veel met passers, maar bij blokken als deze is de plek van de belangrijkste onderdelen makkelijk en snel te vinden met een doorzichtige folie. Delen als de duiven en de handen vallen bijna helemaal binnen één bol vlak. Op dit folie kan ik de lijnen snel overnemen met een markeerstift en daarna weer overzetten op de steen. Als je wilt zien hoe dit in praktijk gaat kun je het beste het volgende blogbericht hierover lezen: Tien tips 2: van ontwerp naar steen. Naar de volgende kraagsteen.

  • Kraagsteen: Dikke man met korenaren

    Kraagsteen Eusebiustoren man met korenaren, kopie in muschelkalksteen
    Kraagsteen Eusebiustoren man met korenaren, kopie in muschelkalksteen

    De volgende kraagsteen voor de Eusebiustoren is de kop van een man met korenaren. Het tufstenen origineel was wat beschadigd en miste een deel van zijn neus. Voordat ik hem begon na te hakken in nieuwe Muschelkalksteen heb ik eerst met plastilineklei de neus aangeheeld, zodat ik een idee had wat ik moest gaan maken. Plastiline is klei die nooit uithardt, dus na het werk kan ik dit weer eenvoudig verwijderen.

    Thema en afwerking

    Kraagsteen Eusebiustoren man met korenaren, kopie in muschelkalksteen

    Ik weet niet helemaal wat het thema van deze koppen is; er zijn twee vrouwen (met tulpen en duiven) en drie mannen (met een valk?, korenaren en uilen). Maar in ieder geval is de uitbeelding consequent.

    De vorige mannenkop heb ik vrij grof uitgewerkt om de verweerde kop weer te geven, maar deze man met korenaren heb ik met een grove rasp afgewerkt om het gladdere uiterlijk recht te doen. Zoals je kunt zien vallen de handen met de korenaren allemaal binnen één groot rond oppervlak. Van daaruit kon ik met een sjabloon vrij eenvoudig de grote vormen overnemen. Dit zijn leuke onderwerpen om te hakken, omdat ik op zoek kan gaan naar het karakter van de kop in kwestie. Het heeft allemaal niet zo’n artistieke lading, wat eigenlijk met bouwbeeldhouwwerk een vaak voorkomend gegeven is. Vaak is er een zekere speelsheid en niet zoveel pretentie. Ik vind het dan ook jammer dat we tegenwoordig de bouwbeeldhouwkunst volledig uit het straatbeeld verbannen hebben. Op een enkel project na, bijvoorbeeld de Haarlemse gevelstenen. Later meer!

    Naar de volgende kraagsteen.

Geen berichten meer om te tonen.

Geen berichten meer om te tonen.