• De boog der zeven zonden

    Wij, beeldhouwers

    Er komt weer een leuk project aan! Zoals je wellicht weet zijn we al een paar jaar aan het werk voor de Eusebiuskerk in Arnhem. Wie zijn we? Nou ten eerste ikzelf natuurlijk, Koen van Velzen, restauratiebeeldhouwer, aangenaam. Ik werk samen met mijn collega Stide Vos, die een werkruimte vlak naast mij huurt. En aan dit project heeft het afgelopen jaar ook de nieuwste aanwinst Jelle Steendam gewerkt. Hij werkt op mijn terrein, als zelfstandig beeldhouwer, in overleg met mij aan diverse beeldhouwwerken.

    luchtboogbeelden 'De Zeven Zonden' oud, opgesteld op het erf.
    luchtboog 32 van de Eusebiuskerk is klaar en opgesteld
    de eerste luchtboogbeelden van de tweede reeks worden intussen geïnstalleerd

    Zeven Zonden

    We hebben nu acht luchtbogen afgerond, maar er zijn er nog 7 met beeldhouwwerk aan de Eusebius. Vandaar dat ik nu de volgende reeks van 7 beeldjes binnen kreeg, voor luchtboog 24.

    Het thema van deze boog is ‘De Zeven Zonden’. Een interessant thema, dat bij mij als beeldhouwer meteen allerlei plaatjes oproept.

    Want hoe verbeeld je de Hoogmoed, of de Woede, of de Afgunst? Dit soort dingen is ook heel interessant als je net als ik een verhalenverteller bent. De meeste mensen kennen me misschien niet op die manier, maar ik ben dol op verhalen.

    Gelukkig bleek deze reeks ook voor de oorspronkelijke beeldhouwer een interessante uitdaging. Want wat wij ermee gaan doen is kopiëren. Geen nieuwe ontwerpen deze keer. Het is waar, drie van de beeldjes missen een arm, maar voor de rest zijn ze nog heel erg duidelijk.

    Gebroken

    De Zeven Zonden: de Wellust, gebroken oud beeldje van geïmpregneerde tufsteen

    We kregen ze binnen, verpakt in houten kratten met een net eromheen gewikkeld. De reden daarvoor is een lastige kwestie, en het is me zelfs na een heel aantal gesprekken niet duidelijk waar het precies is misgegaan met deze beeldjes. In het kort: De beeldjes met deze Zeven Zonden zijn van tufsteen en gemaakt in 1955. In de jaren ’90 zijn ze gaan verweren, en heeft men ze willen conserveren door middel van de impregnering met acrylhars, tot in de kern. Lees hier meer over dit procedé.

    Het is een prima proces, zij het redelijk kostbaar, maar bij deze beeldjes is er iets compleet misgegaan. Op de een of andere manier zijn ze gaan uitzetten, en ze doen dat nog steeds. Er verschenen diepe scheuren, en opeens begonnen er stukken omlaag te vallen. Om erger te voorkomen zijn toen snel alle beelden gedemonteerd en in kisten opgeslagen. En zelfs in die kisten bleven ze uitzetten en breken.

    Plakkerdeplak

    luchtboogbeelden 'De Zeven Zonden' worden verlijmd door Jelle Steendam op het erf van Beeldhouwerij van Velzen

    Dus het eerste waar Jelle nu mee begonnen is, met mijn hulp, is het uitpakken en verlijmen van deze beelden. De stukken zijn vlijmscherp maar passen nog redelijk goed. Na al het uitpakken en lijmen hadden we zeven goed herkenbare beelden op een rij.

    Volgende stap is het reconstrueren van ontbrekende delen aan de hand van oude foto’s (als je nog oude foto’s hebt van de Zeven Zonden, met name van De Vraatzucht, De Gierigheid of De IJdelheid, dan houd ik mij aanbevolen!).

    Ik heb er al enorm zin in hier weer iets moois van te maken!

    luchtboogbeelden 'De Zeven Zonden' oud, opgesteld op het erf.
    wellust-afgunst-luiheid-vraatzucht-woede-gierigheid-ijdelheid

    Naar het volgende artikel over deze luchtboogbeelden.

  • Kruisbloemen en kantbloemen, voor Eusebius en Dom

    kruisbloemen in Muschelkalk voor de Eusebiuskerk

    Kruisbloemen voor de Eusebiuskerk

    We zijn bezig met de afronding van drie projecten: de eerste helft van de Eusebiuskerk in Arnhem is bijna klaar, de laatste stukken van de Sint-Janskathedraal zijn voltooid, en ook de laatste hogels voor de Zuiderkapel van de Utrechtse Domkerk staan ingepakt klaar voor verzending. De kruisbloemen hierboven op de foto zijn voor de zuidzijde van de Eusebiuskerk. Het zijn vrij eenvoudige hogels in Franse Massangis-kalksteen, met een na-oorlogse vormgeving, maar ze zullen goed aftekenen met hun strakke lijnen. Het zijn er maar een paar, en het is zogenaamd ‘inboet’-werk: beschadigde exemplaren van kruisbloemen en hogels worden losgezaagd en op die plek wordt een nieuw exemplaar ingebracht. Dinsdag 19 februari was ik op de steigers bij de kerk om nog een paar van deze hogels ter plekke te hakken. Altijd leuk, zo’n steigerbezoek.

    Mijn eigen werk was nog niet op de kerk geplaatst, op het beeld ‘De Nacht’ na, maar dat zat nog helemaal tussen de steigerplanken in. Stides koppen in Muschelkalk waren echter duidelijk te zien, een lust voor het oog.

    Jelle en ik zijn de ochtend aldaar gestart met het opmeten van de volgende 7 luchtboogbeelden. Helaas zijn er veel ernstig beschadigd. Ik hoop dat ze niet al te veel werk nodig hebben om als model te dienen voor de kopieën!

    Tufstenen kantbloemen voor de Domkerk

    oude kantbloemen klaar voor transport- een toegetakeld stel

    De laatste kantbloemen voor de Utrechtse Domkerk zijn hier nu ook klaar voor transport. Het was een leuk project: 29 kanthogels in nieuwe tufsteen maken voor de Zuiderkapel, aan de kant van de binnentuin, de Pandhof. Dit hebben we met zijn drieën gedaan, Stide en ik elk ongeveer 6 per man en Serge de rest.

    Ik heb met de kettingzaag de oude kantbloemen deels ontdaan van de zware reststukken, zodat ze in opslag genomen kunnen worden. Maar ik moet erbij zeggen dat dit soort oude blokken snel verweert als het eenmaal beneden op pallets ligt. Kennelijk kan het boven op de kerk wel natregenen, maar is het ook heel snel weer droog. Hier op de grond blijven ze veel langer nat en hebben de oude stukken ook van de vorst veel meer te lijden.

    Steigerbezoek op Valentijnsdag


    We hopen nog meer voor deze kerk te maken, ergens in de toekomst. Zo zijn we er laatst al weer een keer heen geweest om de eerste blokken op hun plek te zien, en hebben we op Valentijnsdag een blik kunnen werpen op een uitgelaten Utrecht in de stralende zon. De terrassen zaten vol vanwege het ongekend warme februarizonnetje, en ook wij zelf keken met een uitgelaten gevoel over Utrecht uit en naar de Domtoren aan de overkant. Laat maar komen die kerk!

Geen berichten meer om te tonen.

Geen berichten meer om te tonen.