• Op rolletjes

    sculptuur
    turning a new leaf4
    ‘Turning A New Leaf’ in de hal

    Het beeld ‘Varens’ ging vandaag op reis naar Noord-Brabant. Daar moest het een smal grindpad over, een trapje en drempel over, en aan het eind van de hal overeind. Hoe doe je dat met een beeld van ruim 600 kilo? Nou, gewoon, zoals ze het vroeger ook al deden. Op rolletjes.

    Maar zijn broertje stond nog in de weg: de klant had tijdelijk mijn beeld ‘Turning A New Leaf‘ in bruikleen, zolang ik aan hun beeld werkte. Maar met vier man, een takel, houten rollers van stukken trapleuning, en een houten onderstel voor de beelden, is het allemaal prima gelukt.

    Tuinbeeld en binnenbeeld

    0019a
    detail van ‘Turning A New Leaf’

    Hoe leerzaam het ook is om met een zwaar stenen beeld in een beperkte ruimte te manoeuvreren, het was nog leerzamer om te zien hoe anders het ene beeld staat dan het andere. Het granieten werk (Turning A New Leaf) is iets hoger, maar omdat het bijna dezelfde kleur heeft als de omgeving, valt het helemaal weg. Ook heeft het een heel ruw oppervlak.

    Het is bedoeld voor in een tuin, waar het algen en mos zal verzamelen en een soort interactie aangaat met de omgeving. De voet van dat beeld is ook vrij lomp, omdat er later allemaal planten omheen zullen groeien, die de voet aan het oog onttrekken en maken dat het beeld tussen de planten opgegroeid lijkt. Ook zorgt die voet voor een contragewicht, waardoor het ook zonder verankering stevig zou staan.

    varens voltooid (2a)
    detail van ‘Varens’

    Een binnenbeeld vraagt een andere aanpak. Ik hou ervan als je beelden kunt aanraken en voelen,  en daarin ben ik zeker niet de enige. Daarom is ‘Varens’ veel aaibaarder, met een glad gepolijste huid en krullende vormen. De voetplaat is veel dunner, en achtkantig in plaats van vierkant. Wat ze wel delen is dat het licht vanuit de tuin erachter door het beeld heen de gang in speelt. Dat was ook een specifieke vraag van de klant, en ook de oorzaak van de overeenkomsten tussen de twee beelden.

    Varens plaatsing

    Ik was heel blij het beeld zo te zien op de plek waarvoor hij ontworpen is, en te merken dat hij doet wat de bedoeling was: een blikvanger zijn en de aandacht binnenshuis te houden zonder de tuin helemaal te blokkeren. De hond lijkt het in ieder geval wel prima te vinden.

    Naar het eerste bericht over dit project.

  • Een hekel aan meten

    achtergrond, vanH, wapensteen

    Lang leve de copyshop! De titel van dit bericht is natuurlijk een beetje aangedikt. Als beeldhouwer in steen ontkom je er niet aan dat je af en toe moet meten.

    • wapensteen, familiewapen gebeeldhouwd, wapenreliëf
    • Ik hou er echt niet van om getallen te moeten onthouden. Dat kan anders

    Meten vermijden

    krompasser

    Er zijn verschillende manieren waarop ik probeer te vermijden dat ik met een rolmaat aan de gang moet als ik iets moet kopiëren of vergroten. Zo heb ik bijvoorbeeld bij mijn vorige beeld, ‘Varens’, het model in schaal 1 op 4 gemaakt. Daarvan nam ik de maten met een passer, die ik vervolgens vier keer op het stuk steen ‘wandelde’, zodat er geen cijfertjes omrekenen aan te pas kwam. Als ik maten moet omrekenen met een rekenorgeltje, of uit mijn hoofd, of gewoon iets moet opmeten en reproduceren, dan vergeet ik de maat soms al weer als ik verderop bij mijn beeld sta. Dan moet ik weer terug, weer meten, onthouden, opmeten aan het nieuwe stuk, aftekenen, enzovoort. Ik heb dat ooit in het begin gedaan en was het al gauw zat. Vandaar die passer. Of krompasser, of punteerapparaat, of…. maar nee, ik ga niet al mijn trucs verklappen. In ieder geval vind ik het prettig als ik niet te veel hoef na te denken, en als het meetproces me zo min mogelijk aandacht kost. Sorry hoor, maar soms ben ik geloof ik liever lui dan moe.

    Reliëfs

    Voor reliëfs is het nog makkelijker. Neem een plaatje op het juiste formaat, leg die op de steen, en zet het over op de steen. Dan hoef ik hem alleen nog maar uit te hakken, simpel zat. Ook hier vertel ik natuurlijk niet alle handigheidjes die ik in de loop van de jaren heb ontdekt. Maar de belangrijkste truc is dat ik natuurlijk niet zelf met rasters zo’n plaatje ga zitten uitvergroten. Of op A4’tjes zitten printen en met plakband aan mekaar vast ga zitten plakken. Ik heb het plaatje naar de copyshop ge-emaild, die heeft het op zo’n 120 cm geprint, en klaar is Koen.

    Dag 1

    dag1-2

    Vandaag ben ik dus begonnen met het wapen van de familie Van Heeckeren. Na het rond hakken van de plaat zandsteen en het overzetten van de afbeelding heb ik een beginnetje gemaakt met de profielrand. Ook heb ik drie losse hijsankers in het fond van de steen gezet, want een ronde steen is bijna niet fatsoenlijk te hijsen. Het zal je gebeuren, dat hij klaar is en uit de hijsbanden glipt! Dat kunnen we niet hebben. Ik heb daarom twee hijspennen boven het midden geplaatst. Die zijn iets schuin naar boven geboord, zodat ze zichzelf vastklemmen, en voor horizontaal hijswerk is er nog een derde pen onderin. Tenslotte ben ik begonnen met het ‘figuurzagen‘ van het reliëf, zodat ik een hoop dingen niet meer hoef te meten!

    Naar het eerste bericht over dit project.
    Naar het volgende bericht over dit project.

Geen berichten meer om te tonen.

Geen berichten meer om te tonen.