Eigenlijk is het werk dat ik nu aan de zwart-granieten panipitha doe niet zozeer beeldhouwen, maar steenhouwwerk. Met veel zaagwerk en boucharderen ben ik het ojief-profiel aan vier zijden in het blok graniet aan het hakken.

Aan de hand van de eerdere ontwerpen heb ik hiervoor een exacte profielmal gemaakt, die ik aan weerszijden kan aftekenen, waarna ik het overtollige materiaal met de zaag, hamer en beitel kan verwijderen. Het materiaal is keihard en hakken duurt dan ook lang. Daarbij moet het natuurlijk zuiver worden, en dat betekent precies werken en veel meten. Het begint zich al een klein beetje af te tekenen. Ik heb veel te veel materiaal laten staan voor de tuit; die komt in een later stadium aan bod.

Een goede kennis van steenhouwtechnieken komt altijd van pas, zelfs bij klussen waarbij je niet in steen aan het hakken bent. Ik heb door de steenhouwopleiding geleerd hoe ik systematisch dit soort vormen kan aanpakken. Het is net als met de kennis van de middelbare school: indertijd vroeg ik me vaak af wat ik nou met een hoop van de onderwezen stof aan moest. ‘Dat gebruik ik later toch nooit meer’, dacht ik t0en. Maar met dit soort projecten, en met vergroten, merk ik dat ik bijvoorbeeld aardig wat wiskundelessen toepas. Beginnerslessen, dat wel, ik ben nooit een hoogvlieger geweest.

Zo is het ook met die steenhouwtechnieken. Ik denk er al niet meer bij na, maar na jaren ermee werken zijn dat dingen die ik als vanzelfsprekend uitvoer. Zonder die achtergrond loop je vaak te zoeken of te knoeien omdat je niet weet hoe je het moet aanpakken. Waar dat halfjaartje in Utrecht al niet goed voor was…

Tip: in dit eerdere bericht is een afspeellijst opgenomen met video’s van de belangrijkste steenhouwtechnieken in het platte vlak.

Naar het eerste bericht over dit project.
Naar het volgende bericht over dit project.