De afgelopen weken heb ik voor een klant een familiewapen in hardsteen gehouwen. Het was een klokgaaf stuk steen en dat heb ik geweten: ik heb zelden zo’n keihard stuk Belgisch hardsteen (arduin) onder handen gehad. Deze plaat heeft de benaming ‘petit granit‘ dus met recht verdiend. Het heeft mijn vaardigheden wel tot het uiterste beproefd moet ik zeggen, en mijn beitels ook; er is meermalen een stuk van de widiabeitel af gespat.

Naar het eerste bericht over dit project.

Het reliëf is 60 x 70 cm groot en in totaal 5 cm dik; wat er nog als fond overblijft is ruim een centimeter dik, en het reliëfwerk dus ruim 3½ cm diep. De reden dat het allemaal zo dun moest is omdat het straks binnen aan een muur komt te hangen, en de klant wilde het daarom allemaal niet te zwaar. Aan de achterzijde heb ik twee gaatjes gemaakt om het aan de wand te kunnen hangen aan twee schuine pennen.

Hieronder een vertoning waarmee een blik op het proces gegeven wordt, een timelapse van een familiewapen dus.

Als de diashow niet goed werkt, klik dan hier.

Zoals te zien is begin ik met de al eerder genoemde methode van eerst de contouren definiëren, “figuurzagen“, zoals ik dat noem. Ik heb dat geleerd toen ik begon met houtsnijden en het is nog steeds veruit de efficiëntste methode. Het bespaart enorm veel zoeken naar de plek waar alles moet komen. Vaak boor ik daarbij ook nog veel gaten tussen de dekkleden tot op het fond, maar in dit geval was dat niet echt praktisch.

Op verzoek van de klant heb ik de beitelslag zichtbaar gelaten in plaats van alles helemaal fijn af te raspen en te schuren; alleen de spijlen van de helm zijn wat strakker gevijld voor het contrast. De zijkanten zijn gefrijnd. Zie ook dit bericht met een video over frijnen.

Zie ook: Timelapse van een familiewapen-1 en Timelapse van een familiewapen-2.