Voorzagen in de sneeuw

Het volgende luchtboogbeeld voor de Eusebiuskerk is klaar. Ik ben druk bezig geweest om alle blokken steen die ik nog had liggen voor luchtboog 4 en 5 voor te zagen, voordat er misschien een echte vorstperiode aankwam. Omdat mijn zaagmachine gewoon buiten staat kan ik bij vorst niet zagen, want dan bevriest alles meteen, als ik al water naar de machine kan krijgen. Zoals het nu ging vroor het maar een half graadje, en hoewel er een dik pak sneeuw viel en elders op het terrein een oude schuur half instortte door het gewicht, had het voor mij geen gevolgen.

Reconstrueren naar oude foto

Wat lastiger bleek, was dat de vogel die ik zou gaan hakken een kop miste. Een Pinguïn, dachten we toen nog. Vast met zijn snavel recht omhoog, want anders had hij oorspronkelijk niet uit het blok gekund. Maar dan had hij wel hele rare vleugeltjes -heeft een pinguïn dan niet rechte vleugels?

Na wat emails over en weer bracht een oude foto uitkomst: de vogel had zijn kop naar achter gebogen. Het leek meer op een Dodo. Maar een Dodo heeft niet de poten van een zeevogel… een Alk misschien dan? Hoewel de oude foto nog steeds niet echt op een Alk leek, kwam die van alle opties (Dodo, Pinguïn, Papegaaiduiker…) het dichtst in de buurt. Dus dat moest hem gaan worden, en liefst een beetje zoals de foto.

Al snel vond ik ook foto’s en tekeningen van Alken die wat meer in de buurt kwamen. Ik maakte een nieuwe kop van gips en heb de vogel na goedkeuring nagemaakt in nieuwe Muschelkalksteen.

Deze steen kan heel dicht zijn of juist fikse gaten bevatten. Dit blok was vrij open. Dat moet op zich constructief niet uitmaken. De bruine lagen spoelen uit, maar de steen blijft op zich sterk genoeg. Dat zijn eigenschappen van de steen.

Naar het volgende luchtboogbeeld.