Minervalaan 5: Plaatsing

Beitelsporen

De acht beeldjes van Muschelkalk die we voor de Minervalaan in Amsterdam gemaakt hadden waren klaar om geplaatst te worden.

We hadden ze allemaal zorgvuldig gekopieerd naar de reconstructies die we met gips gemaakt hadden, en uiteraard nog meer zorg besteed aan het uiteindelijke resultaat dan we in het gips konden weergeven.

Ook hadden we met de beitelsporen die de beeldhouwijzers nalieten een mooie afwerking verkregen. Ten slotte hadden we ook nog de vlakke delen en de zes afdekplaten voorzien van een scharreerslag, oftewel een sierslag met een cesseel, een brede beitel van 6 cm.

Winter valt in

Nadat de beeldjes van Muschelkalk waren gekeurd was inmiddels de winter ingetreden, waardoor we tot begin maart moesten wachten voordat ze weer op hun oude plek terug konden worden gezet.

Een aannemer werkte achter de schermen intussen wel hard door om de inpandige regenpijp van gietijzer te verwijderen en het gescheurde metselwerk te herstellen.

Toch zat er nog een stuk regenpijp in de weg, maar Jelle maakt er korte mettten mee.

Uitsparingen

Omdat we eerder een aantal roestvrijstalen schroefstempels hadden ingebracht om de gevel op te vangen, konden we de nieuwe beelden niet eenvoudig op hun plek zetten.

In de achterzijde van de meeste onderdelen moesten we uitsparingen hakken zodat we ruimte hadden om het rvs te omzeilen.

Dat had ik allemaal uitgemeten en al in de werkplaats voorbereid.

Hijsen

We hebben na aankomst eerst de laatste resten oude tufsteen verwijderd, waarna we de beelden één voor één op hun plek konden plaatsen.

Soms moesten we ter plekke nog een kleinigheid aanpassen, maar al met al ging het voorspoedig.

We hebben de beelden met rvs ankers naar achteren geborgd in de bestaande steen.

Lichtval

Toen we eenmaal alle 14 onderdelen op zijn plek hadden gezet, hebben we alles netjes afgevoegd en schoongemaakt.

Het viel op dat deze vrij grove Muschelkalksteen een mooie ambachtelijke uitstraling had die naadloos opging in de omgeving, met zijn arbeiderskunst en tufsteen.

Ook de lichtval kwam op locatie prachtig tot zijn recht. Het was duidelijk te zien dat deze beelden ontworpen waren om van onderaf te bekijken.

Een pet van lood

Toch maakte een enkeling zich nog zorgen over de afwatering en verwering. Voor de oude lekkende regenpijp kwam een nieuwe vergaarbak en zal ook nog een regenpijp aan de buitenkant komen.

Maar de beelden hebben ook een vlakke bovenkant. Hoe dat op te lossen? Een loodgietersbedrijf heeft prachtig werk geleverd door alles netjes af te dekken met een ‘pet’ van lood.

Zo blijft het onderliggende werk droog en bewaard voor de komende honderd jaar, en hopelijk veel langer.

Galerij