• Voorhakken van de stratenmaker

    sculptuur, vM
    voorhakken stratenmaker 1

    Vandaag ben ik goed opgeschoten met het voorhakken aan mijn beeld van de stratenmaker. Het is ongeveer 80 cm hoog, van groen dolomiet. Na het voorzagen ben ik nu de grote vormen aan het hakken, detailleren volgt later.

    Een voorgezaagd beeld heeft wel de juiste volumes, maar door de beperkingen van de machine is er nog steeds veel meetwerk, hakwerk en zaagwerk te doen. Gelukkig is dat wel een stuk makkelijker omdat er al heel veel referentiepunten duidelijk zijn.

    Ter verduidelijking: links het stenen beeld, rechts het zaagmodel.

    dolomiet beeld van de stratenmaker; fase 2: grof voorhakken

    Ik benader dit beeld voor een groot deel à la taille directe: de gedeelten die nog niet zijn vormgegeven hak ik eigenlijk zonder al te veel te meten, en vooral de details, die ik ook niet heb uitgewerkt in de kleischets en het pirschuimmodel, hak ik  er uit de losse pols op. Dat maakt het straks een levendig beeld, en ik vind het proces ook heel leuk omdat je onderweg allerlei kleine ‘probleempjes’ en toevalligheden tegenkomt. Ik merkte dat al doende de radertjes van het leerproces weer druk draaien.

    Eigenlijk is het licht onder mijn tent niet ideaal, en dat is ook op deze foto te zien. Nu is dat voor dit blog eigenlijk wel gunstig, dan blijft het een beetje een verrassing, maar voor het hakken wil ik het liefst een licht bewolkte dag zonder tent. De tent vervlakt alle schaduwen, waardoor het niet goed meer tekent. Beeldhouwen is eigenlijk vormgeven met schaduwwerking, dus ik ga morgen onder de tent uit. Jammer alleen dat het later richting de 30 graden wordt!

    Ook direct, fel zonlicht werkt eigenlijk niet goed, en dat is de reden dat het beeldje op een draaischijf staat. Zo kan ik er enerzijds aan alle kanten bij, maar ik kan het vooral steeds goed op het licht draaien.

    Na al dat hakken in graniet moet ik op zoek naar nieuwe brillenglazen, want de huidige zijn eigenlijk meer een sterrenhemel geworden en ook dat hindert het zicht danig. Maar ondanks dit soort kleine hindernissen wordt het nu al een heel aardig beeldje, en is ook het hakken zelf aan dit beeld een erg prettige bezigheid. Ik hou je op de hoogte van het vervolg!

    Naar het eerste bericht over dit beeld.
    Naar het volgende bericht over dit beeld.

  • Een hekel aan meten

    achtergrond, vanH, wapensteen

    Lang leve de copyshop! De titel van dit bericht is natuurlijk een beetje aangedikt. Als beeldhouwer in steen ontkom je er niet aan dat je af en toe moet meten.

    • wapensteen, familiewapen gebeeldhouwd, wapenreliëf
    • Ik hou er echt niet van om getallen te moeten onthouden. Dat kan anders

    Meten vermijden

    krompasser

    Er zijn verschillende manieren waarop ik probeer te vermijden dat ik met een rolmaat aan de gang moet als ik iets moet kopiëren of vergroten. Zo heb ik bijvoorbeeld bij mijn vorige beeld, ‘Varens’, het model in schaal 1 op 4 gemaakt. Daarvan nam ik de maten met een passer, die ik vervolgens vier keer op het stuk steen ‘wandelde’, zodat er geen cijfertjes omrekenen aan te pas kwam. Als ik maten moet omrekenen met een rekenorgeltje, of uit mijn hoofd, of gewoon iets moet opmeten en reproduceren, dan vergeet ik de maat soms al weer als ik verderop bij mijn beeld sta. Dan moet ik weer terug, weer meten, onthouden, opmeten aan het nieuwe stuk, aftekenen, enzovoort. Ik heb dat ooit in het begin gedaan en was het al gauw zat. Vandaar die passer. Of krompasser, of punteerapparaat, of…. maar nee, ik ga niet al mijn trucs verklappen. In ieder geval vind ik het prettig als ik niet te veel hoef na te denken, en als het meetproces me zo min mogelijk aandacht kost. Sorry hoor, maar soms ben ik geloof ik liever lui dan moe.

    Reliëfs

    Voor reliëfs is het nog makkelijker. Neem een plaatje op het juiste formaat, leg die op de steen, en zet het over op de steen. Dan hoef ik hem alleen nog maar uit te hakken, simpel zat. Ook hier vertel ik natuurlijk niet alle handigheidjes die ik in de loop van de jaren heb ontdekt. Maar de belangrijkste truc is dat ik natuurlijk niet zelf met rasters zo’n plaatje ga zitten uitvergroten. Of op A4’tjes zitten printen en met plakband aan mekaar vast ga zitten plakken. Ik heb het plaatje naar de copyshop ge-emaild, die heeft het op zo’n 120 cm geprint, en klaar is Koen.

    Dag 1

    dag1-2

    Vandaag ben ik dus begonnen met het wapen van de familie Van Heeckeren. Na het rond hakken van de plaat zandsteen en het overzetten van de afbeelding heb ik een beginnetje gemaakt met de profielrand. Ook heb ik drie losse hijsankers in het fond van de steen gezet, want een ronde steen is bijna niet fatsoenlijk te hijsen. Het zal je gebeuren, dat hij klaar is en uit de hijsbanden glipt! Dat kunnen we niet hebben. Ik heb daarom twee hijspennen boven het midden geplaatst. Die zijn iets schuin naar boven geboord, zodat ze zichzelf vastklemmen, en voor horizontaal hijswerk is er nog een derde pen onderin. Tenslotte ben ik begonnen met het ‘figuurzagen‘ van het reliëf, zodat ik een hoop dingen niet meer hoef te meten!

    Naar het eerste bericht over dit project.
    Naar het volgende bericht over dit project.

Geen berichten meer om te tonen.

Geen berichten meer om te tonen.