• Heet weer en ruwe griffioenen

    33 graden tent

    Met 33 graden is het eigenlijk geen weer om pal in de zon te staan hakken. In afwachting van mijn definitieve afdak heb ik vandaag daarom maar een zeiltje gespannen, en als je de vloer maar nat houdt, dan is het goed te doen.

    Het voorhakken schiet nu al aardig op, nog even en ik kan het familiewapen gaan detailleren.

    In overleg met de klant heb ik het schild iets rond gehakt, zodat het wat levendiger wordt. Gevolg is natuurlijk dat de zijkanten ruim een centimeter lager kwamen te liggen, zodat ik de klauwen van de rechter (voor de kijkers thuis linker) griffioen opnieuw moest hakken. Omdat ik daar al rekening mee had gehouden, was dat geen probleem. Ik heb het kruis op het schild aangegeven, en ook dat moet nog strak worden afgewerkt.

    ruw voorgehakt

    Verder heb ik een begin gemaakt met de helm en de linker (voor de kijkers thuis rechter) griffioen.

    Alle volumes zijn inmiddels zo ongeveer ingedeeld, het ziet er alleen nog erg grof uit. Dat is de bedoeling; eerst wilde ik zien hoe de onderdelen zich tot elkaar  verhouden. Detailleren doe ik het liefst pas als me duidelijk is dat ik niet meer voor verrassingen kom te staan.

    Op de afbeelding die ik als voorbeeld kreeg, staan op het schild allemaal bolletjes en lijnen. Dat is een kleurcodering die in de heraldiek gebruikt wordt: stippen betekent goud, en lijnen staan voor rood. Als iemand dus een lijntekening of een ongeverfd reliëf van een familiewapen maakte, kon een kenner dus toch zien dat het schild in goud met rood was uitgevoerd. Zo had iedere kleur zijn eigen code. En niet alleen dat, eigenlijk heet rood keel, goud heet or, zwart is sabel, groen heet sinopel, zilverargent en blauw azuur, en elke kleur heeft zijn eigen weergave in zwart-wit, bijvoorbeeld door arcering. Omdat het wapen van de ridder uit bezien wordt, zijn links en rechts andersom betiteld voor de toeschouwer.

    Het meeste daarvan wist ik ‘wel ongeveer’, maar met internet is het wel erg handig als ik dit soort dingen even snel kan controleren. Thuis achter de computer, wel te verstaan, als ik aan het hakken ben heb ik daar geen tijd voor.

    Naar het eerste bericht over dit project.
    Naar het volgende bericht over dit project.

  • Volumes indelen

    linker griffioen grof voorgehakt

    Het voorhakken van een beeldhouwwerk heeft te maken met het ruwweg definiëren van de gewenste volumes. Dat houdt in dat ik bepaal waar ongeveer de massa van een onderdeel  moet komen, zonder dat ik me al te veel in details verlies. In dit stadium gaat het vooral nog om het uitzoeken of alle onderdelen met elkaar harmoniëren.

    Ik ben op dit moment bezig met het familiewapen, en aangezien dit een reliëf is, deel ik het in kleine stukjes op. Een staart, een achterpoot, het schild, de vleugels, elk deeltje wordt als een puzzelstukje apart gehakt. Dat kan omdat ik meerdere referentiepunten heb: de lijnen die ik in de steen gehakt heb staan nog op de overige delen van het reliëf, en de boorgaten geven ook vrij nauwkeurig aan waar alles moet komen. Ik hoef niet steeds opnieuw de positie ervan te bepalen, want die heb ik in een eerder stadium al helemaal vastgelegd. Ik hoef me alleen bezig te houden met de hoogte en de rondingen. Vandaar dat ik het eerst alleen grof voorhak; als ik het volledig afwerk en later tot de ontdekking kom dat het nog een stuk moet zakken, moet ik alles opnieuw doen.

    Ik heb er nu één griffioen ongeveer op staan, maar die staat in relatie tot het schild en tot de grond waarop hij staat. Het schild staat weer in relatie tot de helm, dus als ik later ontdek dat het schild nog een eind moet zakken, dan moet ik ook de poten van de griffioen opnieuw hakken. Vandaar dat ik alle onderdelen voorlopig nog niet teruggestoken heb; ze zijn allemaal loodrecht op het fond gehakt, zodat ik het altijd nog dieper kan leggen. Het materiaal onder de poten weghakken doe ik pas als ik weet dat alles goed op zijn plek staat. Het volgende onderdeel is de helm, en pas als die er op staat weet ik of alles naar mijn zin is. De andere helft is toch gewoon in spiegelbeeld kopiëren.

    Zandsteen is erg prettig om in te hakken, maar het is niet goed voor je longen. Vandaar dat ik een luchtkap gebruik, en de steen nat houd. Bijkomend voordeel is dat het in natte zandsteen makkelijker hakken is. Het blijft voorlopig nog erg zonnig en heet, en dat is ook te merken aan de steen: ik maak hem steeds nat, maar het droogt in een oogwenk weer op.

    Naar het eerste bericht over dit project.
    Naar het volgende bericht over dit project.

Geen berichten meer om te tonen.

Geen berichten meer om te tonen.