• Grote kruisbloemen voor de Domtoren van Utrecht

    kruisbloemen voor de domtoren van Utrecht

    Ons eerste werk aan de Domtoren

    In Utrecht is de restauratie van de Domtoren in volle gang. Ook wij ontkomen er niet aan en zullen hiervoor een hele partij ornamentwerk gaan leveren. In oktober kregen we de eerste stukken binnen: drie grote kruisbloemen voor de Domtoren. Ze komen te staan op de balustrade bovenin, op ongeveer 100 meter hoogte. Deze drie kruisbloemen hebben we verdeeld onder Serge, Jelle en mijzelf. Binnenkort krijgen we 16 grote kantbloemen. Jelle en ik zijn al eerder de toren op geweest om een aantal proefornamenten te hakken, lees hierover een kort stuk in het jaaroverzicht van 2019.

    Nauwgezet kopiëren

    ruisbloemen voor de domtoren van Utrecht
    Eerst de grote vorm aan de onderzijden maken

    De oude kruisbloemen waren gemaakt van een Franse kalksteen, maar dit type is nu niet meer te krijgen omdat de groeve gesloten is. Deze kopieën werden daarom gemaakt in de Engelse Portlandsteen. De bloemen zijn 80 x 80 cm breed en ongeveer even hoog.

    Dat is een bewerkelijk klusje waarin drie weken werk gaat zitten, en dan moeten ook nog de staarten eraan gemaakt worden, waar dat vroeger gewoon uit twee losse delen was. Omdat dit de eerste ornamenten waren die wij voor de toren maken, wilde de bouwcommissie zeker weten dat de oude kwaliteit behouden bleef. Met name over de manier van oppervlaktebewerking was enig overleg nodig. Vandaar dat er twee keer een bezichtiging is geweest waarbij alle details besproken werden. Op de toren komen straks alle onderdelen bij elkaar te staan, waar ze nu in twee afzonderlijke ateliers en door drie verschillende beeldhouwers gemaakt worden. Om er toch een eenheid in te behouden is dit overleg nodig.

    Waarom vervangen?

    kruisbloemen voor de Domtoren van Utrecht
    ruw voorgehakte kruisbloem

    De oude kruisbloemen van de Domtoren zien er eigenlijk nog best goed uit. Maar bij nadere beschouwing valt te zien dat er scheuren in komen en dat de steen op zijn eind loopt. Deze ornamenten zijn gehouwen in de jaren 1903 tot 1911 en zijn dus ruim 100 jaar oud. Van deze kalkstenen is bekend dat ze na 100 jaar in ons klimaat wel zo’n beetje op hun eind zijn. Ze staan op grote hoogte en als er dan een klein stukje naar beneden valt, waar altijd veel mensen rondlopen, dan kan dat dodelijk zijn. Daarbij is een uitgangspunt voor deze restauratie dat de volgende grote beurt pas weer over 50 jaar zal zijn en dat deze restauratie dus 50 jaar moet meegaan. Dat wordt dan wel heel spannend voor deze oude kruisbloemen.

    Stijve vormgeving

    Deze kruisbloemen voor de Domtoren zijn indertijd onder streng regime gemaakt en bijna geometrisch strak uitgevoerd. Dus voor ons lag de opdracht om dit werk even nauwgezet na te maken en onszelf weinig vrijheden te veroorloven. Het viel me op dat de hele bloem strak ingebed lag in het oorspronkelijke blok steen. De massa’s volgden dit blok nog steeds en vanonder een flauwe hoek valt goed te zien dat alle hoogste punten in één vlak liggen en alleen de bladranden enigszins golven. Echte gotische hogels zijn vaak veel losser en maken soepele bewegingen die lastiger te volgen zijn, maar deze neogotische ornamenten zijn vrij wetmatig en stijf opgezet. Dat maakt het ook een stuk makkelijker om te kopiëren: met een plastic sjabloontje kun je al heel veel van de vormen overnemen.

    Galerij

    Hieronder een foto-impressie van mijn werk aan de kruisbloemen voor de Domtoren.

    Links

  • Kruisbloemen en kantbloemen, voor Eusebius en Dom

    kruisbloemen in Muschelkalk voor de Eusebiuskerk

    Kruisbloemen voor de Eusebiuskerk

    We zijn bezig met de afronding van drie projecten: de eerste helft van de Eusebiuskerk in Arnhem is bijna klaar, de laatste stukken van de Sint-Janskathedraal zijn voltooid, en ook de laatste hogels voor de Zuiderkapel van de Utrechtse Domkerk staan ingepakt klaar voor verzending. De kruisbloemen hierboven op de foto zijn voor de zuidzijde van de Eusebiuskerk. Het zijn vrij eenvoudige hogels in Franse Massangis-kalksteen, met een na-oorlogse vormgeving, maar ze zullen goed aftekenen met hun strakke lijnen. Het zijn er maar een paar, en het is zogenaamd ‘inboet’-werk: beschadigde exemplaren van kruisbloemen en hogels worden losgezaagd en op die plek wordt een nieuw exemplaar ingebracht. Dinsdag 19 februari was ik op de steigers bij de kerk om nog een paar van deze hogels ter plekke te hakken. Altijd leuk, zo’n steigerbezoek.

    Mijn eigen werk was nog niet op de kerk geplaatst, op het beeld ‘De Nacht’ na, maar dat zat nog helemaal tussen de steigerplanken in. Stides koppen in Muschelkalk waren echter duidelijk te zien, een lust voor het oog.

    Jelle en ik zijn de ochtend aldaar gestart met het opmeten van de volgende 7 luchtboogbeelden. Helaas zijn er veel ernstig beschadigd. Ik hoop dat ze niet al te veel werk nodig hebben om als model te dienen voor de kopieën!

    Tufstenen kantbloemen voor de Domkerk

    oude kantbloemen klaar voor transport- een toegetakeld stel

    De laatste kantbloemen voor de Utrechtse Domkerk zijn hier nu ook klaar voor transport. Het was een leuk project: 29 kanthogels in nieuwe tufsteen maken voor de Zuiderkapel, aan de kant van de binnentuin, de Pandhof. Dit hebben we met zijn drieën gedaan, Stide en ik elk ongeveer 6 per man en Serge de rest.

    Ik heb met de kettingzaag de oude kantbloemen deels ontdaan van de zware reststukken, zodat ze in opslag genomen kunnen worden. Maar ik moet erbij zeggen dat dit soort oude blokken snel verweert als het eenmaal beneden op pallets ligt. Kennelijk kan het boven op de kerk wel natregenen, maar is het ook heel snel weer droog. Hier op de grond blijven ze veel langer nat en hebben de oude stukken ook van de vorst veel meer te lijden.

    Steigerbezoek op Valentijnsdag


    We hopen nog meer voor deze kerk te maken, ergens in de toekomst. Zo zijn we er laatst al weer een keer heen geweest om de eerste blokken op hun plek te zien, en hebben we op Valentijnsdag een blik kunnen werpen op een uitgelaten Utrecht in de stralende zon. De terrassen zaten vol vanwege het ongekend warme februarizonnetje, en ook wij zelf keken met een uitgelaten gevoel over Utrecht uit en naar de Domtoren aan de overkant. Laat maar komen die kerk!

Geen berichten meer om te tonen.

Geen berichten meer om te tonen.