• Een Japanse lantaarn voor Clingendael

    Een oude Japanse lantaarn

    Japanse tuin Clingendael
    Japanse Tuin van Landgoed Clingendael. Foto door Takeaway – eigen werk, CC BY-SA 4.0

    Je kent ze vast wel: de granieten lantaarns die in Japanse tuinen staan opgesteld. Ik wist het niet, maar ook in Nederland hebben we prachtige Japans-achtige tuinen. Eigenlijk mag je ze niet echt Japanse Tuin noemen, want de criteria daarvoor zijn kennelijk heel erg streng. Regel 1 is geloof ik dat het in Japan moet zijn, en dat lukt niet in Nederland. Maar goed, in Den Haag, en wel op het terrein van Landgoed Clingendael in Wassenaar, is ook een Japanse tuin. Een hele mooie die rond 1915 is aangelegd en maar 8 weken per jaar open is. Om het mos te sparen.

    Kopiëren in Beiers graniet

    blokken Flossenburger graniet gelbgrau

    Rond de tijd van de aanleg van deze tuin importeerde de eigenares een aantal granieten lantaarns voor haar tuin. Daaronder bevond zich ook een

    wat primitief aandoende  Japanse lantaarn van Shirakawa-graniet. Deze verweerde echter al snel en is in de loop der jaren een aantal keren hersteld. Totdat ik in mei 2017 benaderd werd door Raymund Bervoets van Restauratie Breda, die mij de vraag stelde wat het zou kosten om een kopie te hakken in Beiers graniet.

    De lantaarn bestond uit vijf onderdelen: de voet, de schacht, de vuurkamer, het dak en de dop. Gewoonlijk liggen de onderdelen allemaal los op elkaar gestapeld, maar bij deze was door alle reparaties het een en ander op elkaar gelijmd. De voet was indertijd zoek geraakt, misschien verweerd en opgeruimd, dus daar was ooit een gegoten stuk onder gezet.

    Chrysantenthema

    reconstructie schacht en vuurkamer lantaarn op zaagmachine

    Gewoonlijk ziet Japanse lantaarn er heel anders uit. Om te beginnen hebben ze niet 20 maar 16 lobben, en dragen daarmee het predicaat ‘keizerlijk’. Ook zijn voet en schacht veel duidelijker uitgewerkt. Maar er was wel de overeenkomst dat het dak van deze lantaarn bestond uit chrysantenblaadjes. Misschien was dit een wat rustiekere versie van een officiële lantaarn?

    Raymund had veel onderzoek gedaan naar de juiste vormentaal voor deze lantaarn. Op basis daarvan werd een plan opgesteld voor het kopiëren. Er moest een nieuw ontwerp voor het voetstuk komen, met net als het dak en de schacht 20 lobben. De schacht moest ietwat een buikje krijgen. De vuurkamer moest verdiepte ‘neggen’ krijgen zodat er een voorzetraampje van rijstpapier in past. Het dak moest 20 chrysantblaadjes krijgen zoals het origineel, maar dan wat scherper en voller, en de dop moest weer een puntje krijgen. En het geheel moest een handgehouwen karakter krijgen.

    Natuurlijk, geen probleem! U vraagt, wij draaien.

    Aan de slag

    voorzagen van granieten schachtstuk op zaagmachine

    Ambtelijke molens malen nooit erg snel en zeker niet in Den Haag, maar eind 2019 kreeg ik het groene licht en kon ik de lantaarn gaan completeren en vervolgens kopiëren in Flossenburger gelb-grau graniet. Met gips heelde ik de vijf onderdelen aan, zaagde de grote vormen uit op mijn voorzaagmachine, en hakte de kopie net zo onregelmatig als het origineel. Veel details waren sterk teruggesleten, dus mocht ik deze een stuk duidelijker terugbrengen in de kopie.

    Het hakken van de lantaarnvoet

    lantaarnvoet graniet voltooid

    De voet moest half in de aarde komen, en een laagje aarde moest het afdekken. Het leek mij mooier om ook het deel dat ondergronds zou komen een handgehouwen afwerking te geven. Hiervan heb ik een kort filmpje gemaakt. Het valt nog niet mee om met een chroomvanadium puntbeitel in graniet te houwen! Pas op het laatst bedacht ik me dat ik nog een hardmetalen (widia-) spitsijzer had liggen. Dat bleek opvallend veel makkelijker te gaan. Bij de eerste beitel was de punt al na een paar slagen stomp, maar met de widiabeitel kon ik lang blijven hakken. Ik was bang dat de punt ervan bij de eerste klappen al zou verbrijzelen, maar het ging allemaal zonder enig probleem.

    Bijzondere manier van beleving van een Japanse lantaarn

    De Japanse tuin in Wassenaar is eigenlijk te populair om iedereen het in alle rust te laten beleven. Als er het hele jaar door toegang tot de tuin zou zijn, dan zou het mos de vele fotosessies niet overleven. Daarom is het maar acht weken per jaar voor het publiek toegankelijk. Maar niet iedereen houdt zich daaraan! Het is al een aantal keren voorgekomen dat ongenode bezoekers zich ’s nachts in de tuin begaven en met lantaarns begonnen te stoeien. Omdat alle delen los gestapeld zijn, lagen er regelmatig onderdelen in de sloot.

    Jampot en dop

    lantaarn in Japanse tuin

    Om die reden hebben we overlegd hoe we de kopie wat stabieler konden maken. De uitkomst was dat ik voor ieder onderdeel een soort jampotconstructie zou maken. In het onderliggende deel zou ik een opstaande rand maken, en het daarboven geplaatste deel kreeg dan een holte waardoor deze precies over die rand past. Als de dop van een jampot.

    Hierdoor is de stapeling niet onderling meer te verschuiven, maar nog wel weg te tillen. Daarom hebben we bij de plaatsing ook nog een flexibele kitlijm tussen de delen aangebracht. Op die manier zijn de onderdelen eventueel ooit nog eens met enig beleid te verwijderen, maar zijn ze wel wat beter verankerd als iemand het omver wil gooien.

    Galerij

    Klik op een foto voor een vergrote weergave.

  • Punteren met een punteerapparaat

    punteerapparaat met houten kruis en messing naald

    De voetafdrukken die ik aan het kopiëren ben op de zwart granieten paduka’s vormen een mooi project om uit te leggen hoe het proces van beeldhouwen in het algemeen verloopt. Voor een beeldhouwer is het proces vanzelfsprekend, maar uit de vragen die ik vaak krijg merk ik dat veel mensen niet goed weten hoe je van een idee tot een stenen beeld komt. Vaak denken ze dat ik een beitel en hamer pak en begin te slaan.

    Maar in dit geval wil ik een exacte kopie van de voetafdrukken, en niet iets uit de vrije hand. Dat roept om speciale maatregelen.

    Het model

    Ik begin zelden gewoon te hakken. Dat doe ik eigenlijk alleen als ik gewoon zin heb om eens lekker te slaan en geen duidelijk idee heb. Meestal loopt dat dan ook niet goed af. Gewoonlijk begin ik met een klein modelletje in klei, een kleischetsje. Als het een groter beeld moet worden, dan maak ik die kleischets na in het groot. Als het een heel precies beeld moet worden, dan moet ook het model heel precies voorbereid worden, omdat er dan veel minder marge voor fouten is.  In dit geval heb ik het gipsafgietsel met de voetafdrukken.

    Kopiëren

    Om van een model naar een stenen beeld te komen moet ik een aantal maten overzetten. Ik meet bijvoorbeeld aan het model hoe hoog de kin zit, hoe breed het hoofd is en soortgelijke dingen. Het punt is alleen: waar meet je vanuit? Je zult ergens een vast punt moeten hebben. Maar met 1 punt kan je gemeten afstand overal eindigen. Met twee punten beperk je het mogelijk aantal afstanden tot een veel kleiner gebied, en pas als je iets opmeet vanuit drie vaste punten blijft er maar één oplossing over. Om die reden is de techniek van het opmeten vanuit drie vaste punten al heel oud.

    Je hebt daarvoor drie identieke vaste punten nodig, zowel op je model als op je blok steen. Een punt dat je vanuit alle drie de punten opmeet aan je model, zul je altijd terug kunnen vinden op je blok steen als je die drie maten daar opzoekt. Bijvoorbeeld 5 cm vanaf punt A (naar rechts), 7 cm vanaf punt B (naar links) en 15 cm vanaf punt C (naar boven). Daarmee heb je niet alleen horizontaal en verticaal vastgelegd, maar ook de diepte.

    Het is alleen een heidens karwei om elk punt zo op te meten.  En met een liniaal al helemaal. Dan moet je nadenken en onthouden, en zo maak je fouten, en je moet er soms honderden opmeten. Kan dat nou niet anders? Al snel hadden beeldhouwers door dat het veel makkelijker kan met passers en krompassers. Andere beeldhouwers gebruikten een raster, of een schietlood, maar het bleef omslachtig.

    punteerapparaat met naald en stop
    De naald van het punteerapparaat met de aanslag en de stop

    Totdat iemand op het slimme idee kwam om een stel stangen in die drie vaste punten te haken, en het punteerapparaat was geboren. Het handige van dit gereedschap is dat je een punt op je model kunt aanwijzen met een naald, je tilt het hele geval op, zet het op je steen en voilà, hij wijst precies aan waar je moet hakken. En beter nog, hoe diep je daar moet hakken. Die naald kan namelijk schuiven tot aan de aanslag. Bij het hakken trek je hem terug, je boort of hakt een stuk, en checkt de diepte met de naald.

    Punteren

    punteerapparaat met gipsmodel
    Het gipsmodel met punteerapparaat

    Zo’n punteerapparaat of macchinetta di punta ben ik nu aan het gebruiken om heel nauwkeurig de voeten op te meten en over te zetten in steen. Ik heb van de week een (bijna antiek) apparaat van messing kunnen kopen, en het grote voordeel van deze is dat hij erg veelzijdig is. Meestal heeft het een houten basis, het zogenoemde kruis. Aan het kruis zitten stalen pennen, die zo afgesteld worden dat ze in de vaste punten grijpen. Die drie vaste punten zijn in mijn geval gewone kruiskopschroeven die ik in de plank geschroefd heb, maar je kunt ook moertjes op je beeld lijmen of iets anders waar de pennen in vallen.  Zo’n houten kruis is een vaststaand geheel en is vaak hinderlijk bij het meten. Maar mijn punteerkruis bestaat uit losse messing onderdelen, waardoor ik het aan de zijkant kon plaatsen. Zo zit het niet in de weg.

    Aan het punteerkruis zit het eigenlijke meetapparaat. Het is een stel messing stangen en koppelingen die je in elke stand kunt plaatsen, met de naald als belangrijkste gedeelte.

    Op de gipsen voeten kun je allemaal kleine kruisjes zien. Dat zijn de punten die ik al gemeten heb. Normaal moet je dan een puntje zetten, maar het gips was te nat, dus deze keer een x-je. Ik meet een punt op, stel de naald, en schuif hem iets terug. De steen is namelijk iets groter dan mijn gipsmodel, en de naald zou anders verschuiven als ik dat niet deed.

    kopiëren met punteerappraat op graniet
    Het punteerapparaat op het stuk zwart graniet

    Dan pak ik het hele geval op, het punteerkruis met de meetnaald en al, en til het over naar mijn steen. Daar heb ik ook precies op de goede plek drie kruiskopschroeven in het hout gedraaid, en daar haak ik het apparaat in. Nu wijst de naald aan waar ik moet gaan boren of hakken.

    Door voorzichtig te hakken en regelmatig te controleren kan ik tot op de millimeter nauwkeurig de punten overzetten in graniet. Daarna is het een kwestie van de punten verbinden tot oppervlakken, en pas dan komt het artistieke proces op gang: het echte vormgeven.

    In al die jaren als beeldhouwer heb ik het punteerapparaat nog maar een paar keer hoeven gebruiken. Dat komt omdat ik ik een ander apparaat heb: een zaagmachine die heel veel meetwerk uit handen neemt. Vaak volstaan dan nog een paar maten met een passer en kan ik zo het beeld half in taille directe hakken. Dat werkt minder nauwkeurig en leunt sterk op het vormgevoel van de beeldhouwer, maar het is wel een stuk sneller, hoewel het iets meer risico op fouten geeft. Dat is iets wat je nooit helemaal kunt uitschakelen, maar met een punteerapparaat is dat risico wel een heel stuk kleiner.

    Naar het eerste bericht over dit project.

    Zelf proberen

    Het complete beeldhouwboek

    Als je zelf met dit gereedschap wilt werken, dan raad ik je aan om te proberen om Het Complete Beeldhouwboek te pakken te krijgen van Camí Santamera. In dit boek wordt stap voor stap met foto’s uitgelegd hoe het werkt.

    Wil je zelf een punteerapparaat kopen? Koop er dan een zonder houten kruis. Die dingen zijn al behoorlijk duur en zonder kruis wordt het een stuk betaalbaarder. Dat kruis maak je gewoon zelf voor ieder beeld, met een paar planken en stukken draadeind dat je scherp slijpt. Zo heb je dat punteerkruis altijd op de goede maat. Zorg dan alleen wel dat de verbindingen onbeweeglijk goed vast zitten. Het punteerapparaat zelf klem je er met een lijmklemmetje op vast.

    Lees verder over dit project in het volgende bericht.
    Lees meer over punteerapparaat in dit bericht.

Geen berichten meer om te tonen.

Geen berichten meer om te tonen.