De volgende stap in het restaureren van de tuinbank voor Kasteel Twickel is bereikt: alle onderdelen liggen nu klaar en nu moet alles in elkaar gepast worden. Hiernaast ligt de nieuwe zandstenen zitting al klaar. Nu moet de rugleuning er op worden gepast. Maar voordat dat kan, moet de rugleuning zelf klaar zijn. Vandaag heb ik het loden reliëf opgehaald.
Het moet ingebed worden in de zandstenen rugleuning, en dan moet het er ook nog goed aan blijven hangen. Daarom zijn er aan de achterzijde korte stukken rvs draadeind gekomen om de twee delen te verbinden.
korte stukken RVS draadeind aan de achterzijde van het reliëf
Straks moet het reliëf hier precies in passen.
Dus nu wordt het een kwestie van passen, meten, boren en nog meer passen totdat alle onderdelen mooi aaneen sluiten.
Zoals ik eerder al berichtte ben ik momenteel een tuinbank voor kasteel Twickel aan het herstellen met nieuwe zandstenen onderdelen. Als eerste heb ik de poten gehakt, en nu zijn de andere onderdelen aan de beurt. Het is een wat wonderlijke bank,
met een reliëf in lood op de rugleuning en kalkstenen saters op de poten. Het reliëf schat ik van zo rond het midden van de twintigste eeuw, misschien later, en de poten zijn waarschijnlijk veel ouder.
Ik snapte nooit goed de bedoeling van deze samengestelde bank, tot ik deze week onderstaande foto via de email binnen kreeg. Nu blijkt dat deze bank doelbewust rond het thema van de faun of sater is samengesteld. De oudere stukken onderaan waren misschien al langer in bezit, en met de musicerende kleine fauntjes in lood en het reliëf met dansende nimfen en faunen wordt het zo één geheel in thema, ook al komen de onderdelen dan uit verschillende tijdperken. Helaas zijn de aardige beeldjes in de jaren tachtig gestolen en sindsdien heeft men de twee zandstenen bollen er maar op neergelegd.
In de jaren tachtig zaten er twee musicerende fauntjes op de hoeken van de bank
Ik ben nu bezig met de rugleuning van de bank. Het loden reliëf wordt onder handen genomen door de metaalrestaurator, en uit een nieuw stuk zandsteen maak ik de basis daarvoor. In de oude situatie was dit deel van beton, maar zoals gezegd heeft een dikke tak van een eikenboom ook hieraan onherstelbare schade aangericht. Gelukkig niet al te erg aan het reliëf zelf; dat was enkel verbogen en had een scheur.
Het beschadigde reliëf voor restauratie (detail). Het is kromgebogen en middenonder zit een scheur.
De grote uitdaging is nu om de zandsteen zo goed mogelijk te laten aansluiten op de grillige vormen aan de achterzijde van het reliëf. Dat zal natuurlijk nooit helemáál lukken, dus het laatste beetje wordt gevuld met een restauratie-gietmortel.
