• Uniek project in Veghel-1

    In het diepste geheim

    Het is het afgelopen jaar nogal stil geweest op dit blog omdat ik een enorm project moest verzwijgen. Het was een cadeau aan de Lambertuskerk en bevolking van Veghel, gesponsord door de familie Van Eerd, eigenaren van supermarktketen Jumbo. Dit project was eigenlijk al vanaf 2017 in voorbereiding, maar pas in februari 2021 zijn we daadwerkelijk begonnen met het hakken van de eerste ornamenten. Daar ging echter een lang proces aan vooraf van bestuderen van korrelige oude fotootjes, uitvergroten, bewerken, tekenen, ontwerpen boetseren en bronnenonderzoek.

    Twee gevels

    zwartwitfoto oude nissen Veghel

    Het ging om twee gevelbekledingen voor de zijgevels aan de westzijde van de Lambertuskerk. De ingangskant. Deze kerk was pas de tweede die de later beroemde architect Pierre Cuypers mocht bouwen, en was ook nogal wat eenvoudiger dan veel van zijn latere gebouwen. Maar dat vond de bouwpastoor indertijd te mager. De katholieken mochten sinds 1850 (tien jaar voor het begin van de bouw) weer openlijk hun geloof uitdragen en dat moest groots gevierd worden. Het moest rijker. Meer decoratie aan de buitenkant. En zo kwamen er bijna 30 beelden aan de toren en werden de geveldelen bekleed met natuursteen lijstwerk en arcaturen. Tot het jaar 1960, toen in het kader van een grootse ‘restauratie’ de bekledingen van de beide zijgevels werden  verwijderd. Het beeldhouwwerk op de toren mocht blijven. Het ornament aan de zijkanten was allemaal een beetje sleets geworden, vond men, en bovendien was er nog schade zichtbaar die tijdens de Bevrijding van 1944 ontstaan was. Weg ermee.

    Hernieuwde belangstelling

    toestand van de voorgevel van de Lambertuskerk in Veghel vóór herstel van de arcaturen

    Als we even snel doorspoelen naar het jaar 2017 merken we dat er opnieuw belangstelling komt voor het oude aanzicht van de kerk. Er waren nog verbleekte sporen aan de kerk te zien die duidelijk maakten dat er ooit iets gezeten moest hebben, en toen er ook nog oude foto’s opdoken kwam het verlangen op om dit weer te herstellen. Het is aan de vrijwilligers van de Lambertuskerk te danken dat dit voortvarend is opgepakt, dat er uiteindelijk een sponsor is gevonden en dat het nu tot stand gekomen is. Het hele project is op 3 oktober 2021 door de bisschop onthuld.

    Hoe pak je dit aan?

    CAD-tekening van de arcaturen ten behoeve van de reconstructie en het steenhouwwerk

    Ik was al in 2017 gevraagd om eens mee te denken over deze reconstructie, maar uiteindelijk ben ik als onderaannemer van Steenhouwerij Slotboom bij dit werk betrokken. Bij Slotboom zijn de bestaande gevels nauwkeurig ingemeten en vergeleken met de foto’s, en is ieder onderdeeltje in een grote driedimensionale computertekening uitgewerkt. Daarbinnen passen de ornamenten die wij moesten gaan leveren.

    Ik ben eerst maar eens begonnen met de foto’s flink op te blazen, te verscherpen, details te verduidelijken en inzicht te krijgen in wat het project nu inhield.

    In feite zien we hier arcaturen: tien nissen met spitsboog en een dakje, die uitlopen in allemaal verticale lijnen rond het spitsboogvenster van de kerk zelf. Bij de boogaanzet van dit venster zien we links en rechts een horizontale lijn, waarna de verticale lijnen versmald weer doorgaan tot ze eindigen in een nis met een heiligenbeeld, bekroond met een paar kleine pinakeltjes. Het opvallendste onderdeel waren wel de voorstellingen in de onderste tien nissen. In eerste instantie dacht ik dat het keramisch werk was, maar kennelijk was het oorspronkelijk uitgevoerd in tweekleurig stucwerk. Ook dat zouden we moeten gaan reconstrueren. Ik besloot het samen met Jelle te gaan uitvoeren, en later kwam Nico het team versterken.

    Onbekend terrein

    Omdat er nog gele Jaumont-kalksteen te vinden is bij de kapitelen van het portaal, was het redelijk voor de hand liggend om het merendeel van het natuursteenwerk hier ook in Jaumont uit te voeren. Het is makkelijk te bewerken en het tekent ook goed. Het hakken van ornamenten is me niet nieuw, dus ik maakte me hier niet veel zorgen over. Gaandeweg wijzen veel dingen zich immers zelf als je één ding tegelijk doet. Een goede offerte maken is soms lastiger dan de uitvoering!

    Wel was de vormgeving veel gestileerder dan ik normaal aan gotische en neogotische kerken aantref, dus dat was even schakelen. Bovenin waren twee beelden van Petrus en Paulus, en hoewel de foto’s vaag waren, kom je daar ook wel uit als je het maar stapsgewijs aanpakt: eerst een klein modelletje van schaal 1:4, dan op ware grootte en dan uitwerken in steen.

    Panelen

    Maar het lastigste waren de panelen met tien scènes uit het leven van Jezus. Ik heb eerlijk gezegd niet veel verstand van keramiek en dacht dit deel te moeten uitbesteden, tot iemand me voorstelde om het in basaltlava te hakken en dan te laten emailleren. Zo gezegd, zo gedaan. Daarover later meer↑.

    De kalkstenen ornamenten

    Nadat ik in Photoshop en een aantal andere programma’s (waaronder het fantastische gratis programma Faststone Image Viewer, waarmee je ook razendsnel bewerken kunt) de oude afbeeldingen fiks opgeblazen en verscherpt had, kon ik van de meeste ornamenten en de twee heiligenbeelden wel een aardige indruk krijgen. Met afdrukken van deze foto’s erbij kon ik zo de modellen voor het ornamentwerk boetseren en in gips afgieten. Jelle nam de kapitelen voor zijn rekening, terwijl Nico alvast begon aan de eerste stukken bovenin de nissen: bladmotieven in basaltlava die later geëmailleerd zouden gaan worden.

    Ondertussen liep al het fotobewerken ongemerkt op, tot ik er dagenlang op had zitten turen, maar het gaf aardig houvast voor de reconstructies. Met één uitzondering waar we eigenlijk geen touw aan vast konden knopen. Onderaan de lijsten bij de aanzet van het grote spitsboograam bevinden zich in totaal vier heel onduidelijke ornamentjes. In het fotootje hierboven kun je er een ontdekken. Dit is nog de duidelijkste van de vier, maar de bedoeling ervan ontging ons volkomen. De knoop doorhakkend heb ik toen voorgesteld om deze vier kraagsteentjes te vervangen door de vier evangelistentekens volgens de traditie.

    kleine kraagsteentjes met de vier evangelisten voor de Lambertuskerk in Veghel

    De vier evangelisten

    wimbergkappen met ornamenten

    Halverwege de gevel vind je nu dus vier kleine kraagsteentjes met daarop een engel, een leeuw, een stier en een adelaar, alle vier met een boek. Het zijn de eeuwenoude symbolen van de evangelisten, naar aanleiding van een tekst in het bijbelboek Openbaring:

    Openbaring 4:6-8: Midden op de troon en rondom de troon waren vier wezens . De wezens waren van voren en van achteren vol ogen. Het eerste wezen leek op een leeuw. Het tweede wezen leek op een jonge stier. Het derde wezen had het gezicht van een mens. Het vierde wezen leek op een vliegende arend. Elk wezen had zes vleugels en elk wezen was van binnen en van buiten vol ogen.

    Hoewel het hier volgens mij helemaal niet over evangelisten gaat, ook al omdat dit bijbelboek bol staat van de astronomische en astrologische verwijzingen, heeft men in later eeuwen steevast de evangelisten Mattheus, Marcus, Lucas en Johannes weergegeven volgens deze vier symbolen. In ieder geval kun je er als beeldhouwer wel iets leuks van maken.

    Spelen met compositie

    schetsje voor kraagsteen met stier

    Dit zijn wel de onderdelen die we het leukst vinden om te maken. Hoe ontwerp je zoiets? Alleen de vier koppen of de hele beesten? Met of zonder vleugels? Moeten we er een boek of een boekrol aan toevoegen of geen van beide? Moeten we alleen een heel kubistische, Art Deco-achtige kop of embleem hakken? Dit waren hele kleine en ondiepe blokken waarin we de voorstelling moesten inpassen, met een doorlopende kolom aan een zijde. Dus na een paar snelle kleine schetsjes en een beetje ruwe boetseersels hebben we deze kraagsteentjes gehouwen in een soort van mix tussen taille directe en werken vanaf een model. Jelle maakte de engel en de leeuw, ik de stier en de adelaar. Van de stier had ik naar aanleiding van een priegeltekeningetje nog een kleimodel gemaakt, de adelaar was wat meer in taille directe.

    kraagsteentje Stier Lucas Veghel

    We hebben er altijd veel plezier in om kleine details er in aan te brengen en het een beetje koddig te maken, net zoals dit soort dingen altijd bedoeld is. Natuurlijk zijn ze vaak niet helemaal anatomisch correct en de steen was eigenlijk een beetje grof voor dit soort kleine details, maar het is erg leuk om het er allemaal in te proppen en er een interessante compositie voor te zoeken. Jelle maakte zijn engel en leeuw zo dat ze naar beneden keken, en ik vond dat een goed idee, dat ik navolgde voor mijn adelaar. De stier kijkt als enige over zijn bijbelboek heen en houdt het met zijn pootjes vast. Op de linkergevel zie je Mattheus en Marcus: een naar beneden vliegende engel en leeuw, elk met een boek. Op de rechtergevel hebben we Lucas en Johannes: een zittende stier met boek en een neerdalende adelaar met boek. Het boek geeft aan dat het hier om de vier evangelisten gaat.

    Voluptueuze ornamenten hakken

    lijst met ornamenten in gele kalksteen voor de kerk van Veghel

    Aan de twee gevels bevindt zich een horizontale band met ornamenten, waarvoor ik eerst een gipsmodel heb gemaakt om de vormen te verkennen. Gaandeweg kreeg ik behoorlijk plezier in het verkennen van de ronde vormen van deze banden, die me ergens herinnerden aan een goed gevulde dame. Jaumont is ook wel een steensoort die zich leent voor dit werk, want het is makkelijk met een scherpe houtrasp af te werken en het tekent ook wel goed met dat geel.

    Alle ornamentwerk in Jaumont-kalksteen

    de linkergevel met arcaturen, hier nog zonder geëmailleerde panelen (foto: Bas Mulder, Slotboom Steenhouwers)

    Zo hebben we aan de twee gevels dus alle ornamenten gehouwen. Boven het spitsboogvenster vind je tweemaal vier grote kantbloemen, Nico heeft nog twee Franse lelies gemaakt, er zijn naast ieder beeld nog twee kleine kapiteeltjes te vinden en helemaal bovenop vind je twee kleine pinakeltjes en een klein kruisbloempje. Alle overige gele natuursteen is geleverd door Slotboom Steenhouwers, die ook de plaatsing verzorgden.

    Galerij

    Naar het volgende bericht over dit project →

    de rechtergevel met arcaturen, hier nog zonder geëmailleerde panelen (foto: Bas Mulder, Slotboom Steenhouwers)
  • Een baldakijn voor de Sint Jan

    overal waar ornamenten moeten komen zitten nu nog blokjes
    de steenhouwer heeft prachtig werk geleverd. Waar de ornamenten moeten komen zitten nu nog blokjes

    Terwijl ik wacht op de steen voor de valk uit Franeker loopt het andere werk intussen gewoon door. Op dit moment heb ik een zandstenen baldakijn onder handen van de Sint-Janskathedraal in ‘s-Hertogenbosch. Een baldakijn is een soort koepeltje waaronder een heiligenbeeld hoort te staan.

    Naar het eerste bericht over deze restauratie.

    een baldakijn van portlandsteen dat ik eerder hakte voor de Sint Jan. In dit geval heb ik wel zelf het steenhouwwerk gedaan
    een baldakijn van portlandsteen voor drie beelden, dat ik eerder hakte voor de Sint Jan. In dit geval heb ik wel zelf het steenhouwwerk gedaan

    Ik heb eerder al twaalf jaar lang meegewerkt aan beeldhouwwerk voor deze kathedraal, van 1999 tot 2010. In die periode heb ik van alles onder handen gehad, van heiligenbeelden en schildknapen, van consoles, waterspuwers, kantbloemen, hogels en kruisbloemen tot reliëfs en engelen. En ook twee baldakijnen voor de sacramentskapel.

    uiteindelijk komt zo'n ding er zo uit te zien
    uiteindelijk komt zo’n ding er zo uit te zien

    Maar dat was aan de andere kant van de kerk, en die staat er nu goed bij. Voor het groot onderhoud worden nu een aantal geveldelen onder handen genomen en verweerde natuursteen wordt vervangen, waaronder die kantbloem van laatst en ook dit baldakijn dus.
    Vandaag vroeg iemand me of ik zo’n blok zelf maak en ook zelf de steen bestel. Dat had gekund, maar bij zo’n restauratie verloopt het allemaal in onderdelen. Eerst komt de restauratieaannemer, die dit oude blok zorgvuldig losmaakt uit het omringende werk (er is natuurlijk al een heel traject aan voorafgegaan, maar om het eenvoudig te houden sla ik dat maar even over). Het blok gaat naar de tekenaar bij de architect, die het helemaal opmeet en in AutoCad-tekeningen reconstrueert. Alle ornamenten erop worden als blokjes getekend. Van die tekeningen worden bij de steenhouwerij op kunststoffolie profielsjablonen geprint, die de steenhouwer gebruikt om stap voor stap een nieuw vierkant stuk steen om te toveren tot een baldakijn. Dan pas komt het bij mij terecht (of een collega natuurlijk). Die steen komt natuurlijk uit een berg, en niet zoals veel mensen lijken te denken uit een gieterij.

    een detail van een van de CAD-tekeningen voor het baldakijn
    een detail van een van de CAD-tekeningen voor het baldakijn

    Dat stuk steenhouwwerk komt dan op mijn erf te liggen en overal waar ik bloemetjes moet hakken zijn er blokjes steen overgelaten. Ik moet (meestal in overleg) naar aanleiding van het oude werk die bloemetjes zien te reconstrueren, dat wil zeggen terug proberen te halen wat het ooit geweest moet zijn, in plaats van die druipkaars. Zodra ik weet wat het moet worden maak ik van al die blokjes weer ornamenten.

    van deze hangende delen moeten ineengeknoopte bladvormen gehakt worden met een soort knop eronder
    van deze hangende delen moeten ineengeknoopte bladvormen gemaakt worden met een soort knop eronder

    In dit geval zijn de toten het lastigste onderdeel. Toten zijn hangende ornamentjes, en in dit geval moeten er vijf van die onderdelen gehakt worden onderaan het blok. Drie daarvan hangen zelfs rondom vrij en ik weet nog niet hoe ik die moet gaan hakken. Misschien dat ik het blok in de takel hang en zelf eronder ga staan werken om de binnenzijde te maken.

    de (vierkante) toten zijn onderaan op dit baldakijn goed te zien
    de (vierkante) toten zijn onderaan op dit baldakijn goed te zien

    De steen voor dit stuk is Udelfanger zandsteen. Ik werk voor het eerst met deze steen; meestal is het Bentheimer. Elke steensoort heeft zo zijn voor- en nadelen. Ik merk dat Udelfanger erg makkelijk is om in te werken, en ook om alles heel erg strak en mooi af te werken. En dat is precies wat ze in de neogotiek ermee deden: alles was helemaal doorgepoetst en uitgewerkt, bij het enge af. Eerlijk gezegd houd ik daar niet altijd van. In de tijd van architect Pierre Cuypers was dat mode, en als je daarvan teveel bij elkaar ziet is het een kille boel. Ik word altijd een beetje naar van het interieur van bijvoorbeeld Kasteel Haarzuilens. Zoveel details, en alles perfect uitgewerkt maar zonder emoties. Brr.

    Maar goed, hiervoor moet het dus ook vrij scherp getekend zijn, en Udelfanger leent zich daar uitstekend voor. Ik laat je later wel zien hoe het geworden is.

    baldakijnblok2
    de eerste bloemetjes zitten erop
    het oude baldakijn is sterk verweerd
    het oude baldakijn is sterk verweerd

    Lees verder…

Geen berichten meer om te tonen.

Geen berichten meer om te tonen.