• Een zandstenen kopje voor de Eusebius

    rij van 9 hoofdjes in de Eusebiuskerk. Vooraan een kopje van vrouw met kap

    Kopje in Udelfanger zandsteen

    Ik had in december een klein klusje voor de Eusebiuskerk in Arnhem te doen. Hoog bovenaan in de zijmuur van het zuidertransept zijn 9 kleine kopjes ingemetseld. Drie zijn oude hoofdjes, nog gemaakt in de Middeleeuwen, vier zijn van de jaren ’50 van de twintigste eeuw, en één hoofdje ontbrak. Ik werd gevraagd om een

    nieuw kopje te maken voor de ontbrekende plek. De aanvullingen van de jaren ’50 dragen duidelijk de sporen van die tijd, en dat zal ook vast wel voor de mijne gelden. Het is nog best lastig om een primitief hoofd te hakken en je zo in te houden dat het allemaal niet te gedetailleerd wordt.

    Om en om

    middeleeuwse kraagsteen met kopje

    De hoofdjes in de kerkmuur zijn om en om geplaatst: telkens is er een kraagsteentje uit de vorige eeuw afgewisseld met een Middeleeuwse. Die laatste zijn het eenvoudigst, en ook het voorbeeld waar ik op terug wil grijpen. Helaas is het niet allemaal zo makkelijk, want er zit ook een hele mooie vrouwenkop tussen in rode zandsteen. Deze dame heeft een prachtig uitgewerkte kap op. Gelukkig is er veel naslagwerk over te vinden in het boek over de Eusebiuskerk. Je kunt dit boek niet meer nieuw vinden, maar misschien is het online nog tweedehands te vinden↑. Daarin zijn heel veel kraagsteentjes met hoofdjes erop afgebeeld, behalve deze reeks dan. En ook zag ik een paar foto’s van oude zandstenen kraagsteentjes uit het Arnhems Gemeentemuseum, die net als de rode dame prachtig uitgewerkt waren. Maar die kant ging ik dus niet op.

    Eenvoudige gezichten

    nieuwe kraagsteen met primitief kopje

    De andere kraagstenen hebben primitieve ogen, simpele gezichten en dikke lippen. Ik vond in het boek ook nog een foto van een kraagsteentje dat als cadeau naar een Australische kapel is verstuurd, en een soortgelijke vormgeving heeft. Dus dat is wat ik ook in mijn kraagsteen met kopje heb opgezocht. Het kereltje kreeg een pagekapsel en dikke lippen, en grote flaporen. Ik heb een grof kleimodelletje gemaakt en het daarna uitgehakt in Udelfanger zandsteen. De steenhouwerij had het profielwerk er al aan gedaan. Ergens wel jammer, dan had ik de grove vorm van de oude kraagstenen aangehouden. Ik heb nog even geprobeerd of het beter was als ik het allemaal glad schuurde, maar dan werd het weer veel te dood, dus heb ik het met een beitelslag gelaten. Het is altijd lastig om van foto’s te werken, dus ik hoop dat het goed binnen de reeks past.

  • En het boek is gewonnen door….

    dit boek was te winnen en gaat naar....
    dit boek was te winnen en gaat naar….

    Degenen die regelmatig op dit blog de berichten volgen weten het allang: er was een boek te winnen. En hoe is dat nu vergaan? Wel, ik moet zeggen dat het aantal reacties niet echt overdonderend was: er hebben vier mensen het aangedurfd om een reactie in te sturen. Voordeel is dan wel dat het een stuk makkelijker voor mij wordt om de winnaar te kiezen.

    Allereerst de inzenders van harte bedankt voor de moeite. Misschien heb ik de lat een beetje hoog gelegd door al zo veel gras voor de voeten weg te maaien in het eerste, tweede en derde bericht met tips voor beginnende beeldhouwers. Ik geef niet vaak les meer in beeldhouwen en dacht dat mensen die recent begonnen zijn vast wel een aanvulling kunnen geven omdat zij het heel nieuw en vers ervaren.

    Nu blijkt dat de reageerders (is dat wel een goed woord… reaganten, reacteurs, reagulenten?) vooral de mensen zijn die al heel veel ervaring hebben met het werken in steen, en misschien ook de mensen die erop vertrouwen dat wat zij melden zinnig is.

    Jan schrijft: Ik heb het boek al kunnen kopen, maar nu wil ik graag met mijn tip het boek winnen voor een mede enthousiasteling van beeldhouwclub ’’Creativiteitscentrum Atelier 6” te Heerhugowaard
    Mijn tip is, maak eerst een kleischets en ga dan een steen kopen, dan weet je de hoogte, breedte en diepte maten die in de steen moeten passen.

    Paul schrijft: Vormgeving is belangrijk, maar beleving in het bewerken van je natuursteen is het allerbelangrijkste, hier doe je het voor. Het is een heerlijke beleving wanneer je met de moker op de beitel slaat, langzaam komt er iets tot stand wat je in je hoofd hebt, soms slaat het een andere kant op maar niet getreurd, op het eind komt er toch iets moois uit.

    zeP schrijft: De eerste en meest belangrijke universele tip: Kijken, kijken, kijken, overal en altijd!
    Bevoel en betast materiaal en vorm, structuren en loop om vormen heen; begrijp de beweging.
    Studeer en teken veel om inzicht te krijgen en boetseer om de vertaalslag te maken van 1 aanzicht naar alle aanzichten. Begin met een blok (kubus) met haakse zijden daar kan je goed zijaanzichten op tekenen… En als je dan ’n beeld maakt, maak het dan spannend door van elke zichthoek ’n nieuwe spannende vorm te laten zien… Met scherp gereedschap… maar ja die tips had je zelf ook al wel :)

    Roger schrijft: Het boek “Het complete BEELDHOUWBOEK” is een boek dat niet mag ontbreken in het atelier van een beeldhouwer. Bewerkt door zeer professionele mensen. Het is compleet in de letterlijke zin van het woord. Alles wat met de beeldhouwkunst te maken heeft komt aan de orde. Dit boek is een MUST. U zult verrast zijn. Meer dan een aanrader.

    De beste tips zijn naar mijn mening die van Paul en zeP. Kijken en proberen te begrijpen is zo ontzettend belangrijk, studeren ook. Maar de tip van Paul is iets wat ik zelf nog niet benoemd heb: het is zo ontzettend belangrijk dat je plezier hebt in het scheppen en dat zul je gaan zien in het eindresultaat. Het belang van een speelse, open instelling wordt nog te vaak onderschat; er ligt meestal een sterke nadruk op productie en op eindresultaat, maar het proces zelf is minstens even belangrijk.

    Zoals ik op mijn persoonlijke pagina uitleg polijst de beeldhouwer niet alleen de steen, maar is dit proces andersom ook aan de gang, vaak ongemerkt. Daar bedoel ik mee dat de persoonlijke ontwikkeling niet los te zien valt van het beeldhouwen zelf, en dat het werken aan een blok steen ook werken aan jezelf wordt. Door alle worstelingen kom je je beperkingen, frustraties en uitdagingen tegen, maar ook je innerlijk gevoel voor schoonheid, voor spelen, voor verwondering. Hiermee heeft Paul naar mijn mening het boek verdiend, dus ik zal het hem toesturen. Paul, je krijgt een email met mijn felicitaties en de vraag naar je adres!

Geen berichten meer om te tonen.

Geen berichten meer om te tonen.