Luchtboogbeelden Eusebiuskerk: een oud wijfie met een vijzel

Het volgende luchtboogbeeldje voor de Eusebiuskerk was een wat wonderlijke dame met een vijzel. Ze had de bouw van een oudere vrouw, maar het hoofd van een meisje. Ze miste een hand en heeft nooit voeten gehad. Dat het hoofd er niet goed bij paste kwam omdat dit zo te zien door een andere beeldhouwer als latere reparatie is toegevoegd. Ook was er iets wonderlijks aan de hand met haar rechterschouder. Kennelijk was er bij het hakken iets misgegaan en heeft de beeldhouwer de ene schouder vijf centimeter lager moeten leggen. Dat is veel bij een beeldje van 90 centimeter! Al met al ziet het er nu nog wel aardig uit in het oude beeld, maar als ik dat zo letterlijk kopieer wordt het gewoon lelijk. Sommige dingen laten zich nu eenmaal niet rechtstreeks overzetten; de kopie mist een deel van het verhaal van de steen en dan wordt een raar beeld. Daarom heb ik het beeld aangepast, en toen ik toch bezig was heb ik haar ook maar klompen gegeven. Het lijkt erop dat de beeldhouwer de voeten lelijk vond en ze toen maar helemaal heeft weggehakt. Tenslotte was de rechterhand met de stamper boven de vijzel afgebroken. Die heb ik weer in ere hersteld.

Betekenis

Ik vroeg me tijdens het hakken af wat Theo van Reijn bedoeld had met dit beeldje. Het thema van deze vier luchtbogen is de ark van Noach, die vol met dieren zat. Maar deze dame dan? Misschien dacht van Reijn dat Noach ook zijn schoonmoeder meenam op zijn reis. Ik zat met een dilemma: het was een beeldje met uitgezakte borsten en het hoofd van een jong meisje. Moest ik een oude dame weergeven of net als de stier van Paulus Potter een samenraapsel van jong en oud afbeelden? Omdat het hoofd heel vakkundig gehakt was, en veel beter dan de rest van het beeld maar duidelijk later toegevoegd, besloot ik de romp als maatgevend aan te houden. De dame had een uitgezakte boezem, die echt niet bij een jonge meid past. Daarom heb ik het koppie aangepast naar de leeftijd van het lijf.

Daarmee krijgt het verhaal een wat andere betekenis: iemand die kookt voor de bemanning van het schip, en niet elke aanwezige aan boord was vruchtbaar en geschikt voor de voortplanting na de ramp. Misschien in onze tijd, met alle nadruk op de jeugd, een goede vingerwijzing naar de waarde van rijping.

Naar het volgende luchtboogbeeld.